Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ιστορικά στοιχεία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ιστορικά στοιχεία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 6 Ιουλίου 2011
Μπίρα: H ξανθιά θεά μάς συστήνεται
12:40 μ.μ.
|
Αναρτήθηκε από
antgeo
Ξανθιά ή μαύρη, δυνατή ή ελαφριά, weiss ή pils, όπως και να την προτιμάτε η μπίρα ταιριάζει γάντι στις καλοκαιρινές μέρες και νύχτες και ως Έλληνες την αγαπάμε πολύ. Πόσο καλά όμως, ξέρουμε την μεγάλη αδυναμία μας;
Ετικέτες
Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου 2011
Η καθιέρωση του «ΟΚ» στην παγκόσμια γλώσσα!
Μπλέκεται στην ομιλία μας δεκάδες φορές την ημέρα, παρά το γεγονός ότι έχει πολύ μικρή σημασία. Ο λόγος για το «ΟΚ» που αποτελεί τη λέξη που χρησιμοποιείται συχνότερα από οποιαδήποτε άλλη και είναι μία από τις πιο αναγνωρίσιμες λέξεις στον κόσμο με άπειρες θεωρίες για την προέλευσή του.
Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου 2011
Οι τέσσερις πτωχεύσεις του ελληνικού κράτους
ΑΝ ΕΞΑΙΡΕΣΕΙ κανείς την Κατοχή, στη διάρκεια της οποίας η χώρας υποχρεώθηκε για υπέρτερους λόγους σε παύση πληρωμών, έχουν περάσει 77 χρόνια από την τελευταία φορά που η λέξη «χρεοκοπία» ακούστηκε στην Ελλάδα τόσο πολύ όσο αυτές τις ημέρες.
Ηταν η χρονιά της τελευταίας από τις τέσσερις ελληνικές πτωχεύσεις των ετών 1827, 1843, 1893 και 1932. Πτωχεύσεις που οφείλονταν στην αδυναμία της χώρας να εξυπηρετήσει έναν υπέρμετρο και πανάκριβο εξωτερικό δανεισμό και λύνονταν με ακόμη μεγαλύτερο και επαχθέστερο δανεισμό δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο που έσπασε μόλις στα μέσα της δεκαετίας του 1960..... Και που είχαν σχεδόν πάντα μια έμμεση ή άμεση σχέση με την εθνική κυριαρχία,
όπως προς γενική έκπληξη ανέφερε προ ημερών στο Υπουργικό Συμβούλιο ο πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου. Γιατί; Οχι μόνο επειδή σε πτώχευση δεν μπορείς να ασκήσεις εξωτερική πολιτική, όπως διευκρίνισε μετά ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Θόδωρος Πάγκαλος, αλλάεπειδή ιστορικά οι περισσότερες πτωχεύσεις συναρτήθηκαν με την εθνική ολοκλήρωση.
1827: Τα δάνεια που δεν έφτασαν ποτέ
Ο αγώνας του 1821 υπήρξε μια καταπληκτική ευκαιρία για τις αγγλικές τράπεζες. Ενώ δάνεισαν τους επαναστάτες με ονομαστικά δάνεια συνολικού ύψους 2.800.000 λιρών της εποχής, τελικά μόνο το 20% του ποσού έφτασε στον σκοπό του. Ετσι η πρώτη πτώχευση έρχεται νωρίτερα και από τη δημιουργία του ελληνικού κράτους καθώς το 1827 δηλώνεται αδυναμία εξυπηρέτησης των δανείων αφού δεν είχαν καν εισπραχθεί. Η πτώχευση ίσως συνδέεται ακόμη και με τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου που έγινε την ίδια χρονιά έπειτα από μυστική συμφωνία των Μεγάλων Δυνάμεων, που έτσι διέσωσαν την ελληνική επανάσταση οδηγώντας τελικά στη δημιουργία κράτους, από το οποίο και θα μπορούσαν κάποτε να εισπράξουν. ? 1843: Εξαγοράζοντας την Αττική με δάνειο
Και πράγματι εισέπραξαν. Εισέπραξαν μάλιστα τόσο πολύ που το 1843 οδήγησαν στη δεύτερη πτώχευση. Αφού το Λονδίνο και το Παρίσι πρώτα αρνήθηκαν να δανείσουν τον (κατ΄ αυτούς ρωσόφιλο) Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος για να κάνει το κράτος να λειτουργήσει έβαλε χρήματα από την προσωπική του περιουσία και εξέδωσε τα πρώτα ακάλυπτα ελληνικά χαρτονομίσματα, στη συνέχεια δάνεισαν τον Οθωνα με 60 εκατ. φράγκα, από τα οποία τα 33 εκατ. πήγαν αμέσως για την αποπληρωμή των «Δανείων της ανεξαρτησίας». Και τα υπόλοιπα; Οπως γράφει ο Αγγελος Αγγελόπουλος στο Δημόσιον χρέος της Ελλάδος (εκδόσεις Ζαχαρόπουλου, Αθήναι, 1937), δόθηκαν «12,5 εκατομμύρια διά την εξαγοράν από μέρους της Τουρκίας των επαρχιών Αττικής,Ευβοίας και μέρους της Φθιώτιδος και 7,5 εκατομμύρια διά την συντήρησιν των βαυαρικών στρατών». Οι Μεγάλες Δυνάμεις άλλαζαν σταδιακά τον χάρτη, η Ελλάδα αγόραζε, η Οθωμανική Αυτοκρατορία πουλούσε και οι διεθνείς τραπεζίτες ήταν ευτυχείς... ? Από το 1893 στο 1898: Ολα τόσο γνώριμα
Για μεγάλο διάστημα επικράτησε ο εσωτερικός δανεισμός και ο εξωτερικός υποχώρησε αισθητά, μέχρι που από το 1879 ξεκινά μια δωδεκαετία ραγδαίας αύξησής του που οδήγησε τη χώρα στα 1893 να χρωστά στο εξωτερικό 585,4 εκατ. φράγκα και να πτωχεύει για τρίτη φορά διά στόματος (αλλά όχι εξαιτίας του) Χαριλάου Τρικούπη.
Τα χρήματα έχουν και πάλι χρησιμοποιηθεί για εξυπηρετήσεις παλαιών δανείων, έχουν επενδυθεί σε μια ανάπτυξη υποδομών πρωτοφανών για τη χώρα, ενώ διάφορες δράσεις «εθνικής αποκαταστάσεως», όπως εξαγορές και άλλων επαρχιών στη Θεσσαλία ή χρηματοδότηση του «Κρητικού ζητήματος» και προμήθειες πολεμικού υλικού, απορροφούν το μεγαλύτερο μέρος των δανείωναπό αυτό που έφτασε στη χώρα, καθώς το 35% υπολογίζεται ότι δεν έφτασε ποτέ... Ετσι ο δανεισμός είναι τόσο επαχθής που η πτώχευση είναι αναπόφευκτη. Και όχι μόνο ο εξωτερικός: από τα τέλη του 1868 η Εθνική Τράπεζα βρίσκεται σε οξύτατη σύγκρουση με την κυβέρνηση για το θέμα της χρηματοδότησης του κρητικού αγώνα, καθώς οι όροι δανεισμού που προτείνει το κράτος κρίνονται απαράδεκτοι από το Γενικό Συμβούλιο της Τράπεζας- τη δραματική σύγκρουση εξιστορεί αναλυτικά ο Νίκος Σ. Παντελάκης στο βιβλίο του Δημόσια Δάνεια (εκδόσεις ΜΙΕΤ, Αθήνα, 1995).
Τη δεκαετία του 1880 η Ελλάδα είχε επιχειρήσει τον μεγάλο εκσυγχρονισμό της με προγράμματα δημοσίων επενδύσεων που υπερέβαιναν κατά πολύ τις δυνάμεις της. Κυρίως είχαν συναφθεί δάνεια με σκοπό την εκτεταμένη κατασκευή σιδηροδρόμων στο δίκτυο ΠειραιώςΑθηνών- Πελοποννήσου και ενός εξίσου φιλόδοξου οδικού δικτύου. Η χώρα άρχισε να νιώθει ισχυρή, αλλά την πιο ακατάλληλη στιγμή περνά σε λάθος χέρια: από τον Τρικούπη της ανάπτυξης στον Δηλιγιάννη του φαύλου δημαγωγικού εθνικισμού. Την ίδια εποχή αυξάνεται δραματικά και ο πολύ ακριβός εξωτερικός καταναλωτικός δανεισμός που συμβάλλει κι αυτός στη δημιουργία μιας ψυχολογίας ισχύος σε γυάλινα πόδια. Δυστυχώς, όλα μοιάζουν τόσο γνώριμα...
Ετσι το 1897 η χώρα νιώθει πια έτοιμη για πόλεμο. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι Τούρκοι φτάνουν περίπου έξω από τη Λαμία και οι Μεγάλες Δυνάμεις τούς ανακόπτουν την πορεία. Την επομένη του «Ατυχούς πολέμου», χωρίς να υπάρξει «τυπική» πτώχευση, οι δυνάμεις εγκαθιστούν Διεθνή Οικονομικό Ελεγχο στη χώρα. Η ειρήνη κοστίζει στην Ελλάδα, μεταξύ άλλων, και 4 εκατ. λίρες ως πολεμικές αποζημιώσεις.
1932: Η ήττα του ΄22 και το κραχ του ΄29
Τον Μάρτιο του 1910 συνάπτονται νέα δάνεια για νέα έργα. Ο νόμος περί «Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου» που τηρείται ευλαβικά επί δύο δεκαετίες παραβιάζεται για πρώτη φορά το 1920 με την έκδοση 600 εκατ. δρχ. που ακολουθούνται από άλλα 500 εκατ. το 1921 και από ακόμη 550 εκατ. το 1922- ήταν όλα για τις ανάγκες του πολέμου. Παρά την ήττα όμως στη Μικρά Ασία, η πτώχευση έχει αποφευχθεί με το Α΄ Αναγκαστικό Δάνειο που επιβάλλεται από τον υπουργό Οικονομικών Π. Πρωτοπαπαδάκη, ο οποίος κόβει στη μέση τα χαρτονομίσματα, κρατά το ένα μέρος στην κυκλοφορία και ανταλλάσσει το άλλο με τίτλους εσωτερικού δανείου (κάπως έτσι σώζει την Ελλάδα από μια άλλη επικείμενη πτώχευση στη δεκαετία του 1950 και ο Σπύρος Μαρκεζίνης με το «κόψιμο των τριών μηδενικών» και την εισαγωγή της «νέας» δραχμής της σταθεροποίησης). Στην αποφυγή της πτώχευσης το ΄22 συμβάλλει και το δάνειο υπό την αιγίδα της Κοινωνίας των Εθνών για τους πρόσφυγες.
Μπορεί η ήττα του ΄22 να μη φέρνει πτώχευση, αλλά οι ανάγκες αναδιοργάνωσης του στρατού και περίθαλψης των προσφύγων οδηγούν σε νέο υπερβολικό εξωτερικό δανεισμό καθώς στην Ελλάδα κεφάλαια δεν υπάρχουν. Το κρεσέντο του δανεισμού πηγαίνει ως το κραχ του 1929, όταν το διαδέχεται η βίαιη διεθνής ύφεση. Τελικά, τον Μάρτιο του 1931, λίγο πριν από την τελευταία πτώχευση του 1932, σύμφωνα με την εισηγητική έκθεση προϋπολογισμού του υπουργού Οικονομικών καθηγητή Βερβαρέσσου, η Ελλάδα χρωστάει στο εξωτερικό 2,868,1 εκατ. χρυσά φράγκα. Η πτώχευση είναι και πάλι μοιραία...
Ο τελικός διακανονισμός όλων των προπολεμικών χρεών της Ελλάδας έγινε από τον Σπύρο Μαρκεζίνη στα 1952-53. Η πρωτοφανής ανάπτυξη και η αυστηρή συγκράτηση δαπανών της πρώτης οκταετίας Καραμανλή συμμάζεψαν οριστικά τα δημόσια οικονομικά και οι τελικές πληρωμές εκείνων των δανείων ολοκληρώθηκαν μόλις το 1967. Και τώρα ο εφιάλτης επιστρέφει, αν και με αίτια πολύ πιο ταπεινά...
Τετάρτη 2 Φεβρουαρίου 2011
Η μεγαλύτερη αεροπορική τραγωδία ποδοσφαιρικής ομάδας;
Τορίνο Φ.Κ. (Torino Football Club)/ 18 παίκτες του σκοτώθηκαν σε αεροπορικό δυστύχημα
Τρίτη 1 Φεβρουαρίου 2011
Η ιστορία της λατέρνας
Η ιστορία της λατέρνας (la torno=αυτό που γυρίζει) χάνεται στο χρόνο. Απόγονος μιας ολόκληρης κληρονομιάς αυτομάτων οργάνων, σε μια κοινωνία όπου οι κατασκευαστές χαίρονταν την αίγλη και την εκτίμηση της άρχουσας τάξης. Ιστορικά είναι από τα πιο θαυμαστά τεχνολογικά επιτεύγματα του ανθρώπου.
Έχουν αναφερθεί αυτόματες μουσικές κατασκευές από τον Ήρωνα (1ος αιώνας π.Χ.), από αυτόματα οργανέτα που δωρίσθηκαν σε αυτοκράτορες του Βυζαντίου και Χαλίφηδες της Βαγδάτης, μέχρι τις πρώτες αξιόπιστες καταγραφές του Μεσαίωνα.
Οι πύλες των τειχών του Salsburg άνοιγαν την ανατολή του ήλιου με τη συνοδεία μιας μεγάλης λατέρνας, το 1504.
Γνωρίζουμε ότι από το 1650 και μετά υπήρχε κατασκευαστικός οργασμός σε ένα κόσμο μουσικών μηχανών που ξεπερνούσε κάθε φαντασία: μηχανικά πουλιά σε κλουβιά που κελαηδούσαν με καταπληκτική ζωντάνια και ήχους, μουσικοί – μηχανές που με πολύπλοκους μοχλούς κουνούσαν τα δάχτυλά τους επάνω σε τσέμπαλα, ρολόγια που με συνοδεία μουσικής από κυλίνδρους και χτένες έβγαζαν ολόκληρη παράσταση χορευτών πάνω από τους δείκτες τους, μηχανικοί μάγοι που έριχναν τα ζάρια ή τα χαρτιά σύμφωνα με το ρυθμό της μουσικής, μουσικά ποτήρια που συνόδευαν τον πότη με μουσική κάθε φορά που σήκωνε το ποτήρι…
Όλη αυτή η γοητευτική και πλούσια σε ιδέες εποχή καταστάλαξε σε τρία κυρίως κατασκευάσματα από τρεις διαφορετικές περιοχές της Ευρώπης, τα οποία πλέον είχαν σκοπό να μεταφέρουν τη μουσική μακριά από τους ευγενείς και τους αυτοκράτορες, στις πλατιές μάζες και τον πολύ κόσμο: αυτό έγινε στις αρχές του 1800 με το οργανέτο (barrel organ) στο Μαύρο δάσος της Βαυαρίας, με το μουσικό κουτί (music box) στα ορεινά χωριά της Ελβετίας και με τη γνωστή λατέρνα (barrel piano) στην Αγγλία. Και τα τρία αυτά είδη χρησιμοποιούσαν την τεχνολογία του κυλίνδρου με καρφιά, όπου κάθε καρφί ήταν μια νότα. Η διαφορά τους όμως ήταν στο τρόπο αναπαραγωγής του ήχου:
- Αρμόνιο για το οργανέτο
- Μεταλλική χτένα για το μουσικό κουτί
- Πιάνο για τη λατέρνα
Η πρώτη λατέρνα κατασκευάστηκε το 1808 από έναν κατασκευαστή πιάνων στο Bristol της Αγγλίας, ο οποίος έβγαλε τα πλήκτρα και τα αντικατέστησε με έναν κύλινδρο με καρφιά. Κυκλοφόρησε στο Βέλγιο, στη Γαλλία, Βόρεια Ιταλία και στις Ανατολικές Πολιτείες της Αμερικής. Είχε μια εκρηκτική εξάπλωση, ειδικά στις Ελληνικές παροικίες και κέντρα, δηλαδή στη Κωνσταντινούπολη, Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη, Κάιρο, Αλεξάνδρεια, Σμύρνη, Βουκουρέστι κ.λπ., με τεχνίτες Έλληνες Ορθόδοξους και καθολικούς και αρκετούς Αρμένιους, που έγραψαν Ελληνική και Ευρωπαϊκή μουσική.
..............................................................................................................................................................
Η ελληνική λατέρνα
Η λατέρνα εξαπλώθηκε γρήγορα στα σοκάκια, σε ταβέρνες, πανηγύρια και σπίτια και γράφτηκαν Σμυρναίικα, δημοτικά, ρεμπέτικα, κανταδόρικα, Εθνικά εμβατήρια, ακόμη και πόλκες, μαζούρκες, βαλσάκια και ταγκό, πολλά από τα οποία είναι ανέκδοτα. Είναι χαρακτηριστικό ότι στις αρχές του αιώνα υπήρχαν γύρω στις 5000 λατέρνες στην Κωνσταντινούπολη, Αθήνα και Πειραιά, ένας αριθμός εντυπωσιακός, γιατί σε σχέση με τον τότε πληθυσμό είχε την ίδια πυκνότητα ανά κάτοικο που έχουν σήμερα τα πιάνα.
Παρόλο που δεν είναι παραδοσιακό Ελληνικό όργανο, πρέπει να δοθεί ιστορικό δίκαιο στη λατέρνα: Μεσουράνησε σε μια εποχή που δεν υπήρχε γραμμόφωνο, ραδιόφωνο, στερεοφωνικό, τηλεόραση…κυριολεκτικά τίποτα.
Ο κόσμος μπορούσε να ακούσει μουσική μόνο σε κέντρα, γάμους και πανηγύρια. Η μόνη εναλλακτική λύση ήταν η λατέρνα, το μαζικό μέσο μουσικής, με την οποία ο κόσμος ψυχαγωγήθηκε, χόρεψε, διασκέδασε, τόνωσε την Εθνική του συνείδηση, “άκουσε”. Δεν είναι υπερβολικό να πούμε ότι ένα σοβαρό κομμάτι από τη μουσική μας κληρονομιά είναι επηρεασμένο από τα ακούσματα και τις τεχνικές δυνατότητες αυτού του οργάνου, όπως η παραδοσιακή ενορχήστρωση, το “μπαγλαμαδάκι”, η χαρακτηριστική τρίλια, το ρυθμικό μπάσσο, οι διφωνίες κ.λ.π.
Η τεράστια επιτυχία της λατέρνας οφειλόταν σε 2-3 «Φράγκους» Κωνσταντινουπολίτες, τον Τουρκόνι, τον Καρμέλλο και τον Αρμάο, που το 1855 έκαναν ένα δυνατό ξεκίνημα, οργανώνοντας μια γραμμή παραγωγής Ευρωπαϊκού προτύπου και συνθέτοντας και γράφοντας αξιόλογη μουσική. Ήταν μια σωστή επιλογή τεχνικά και χρονικά, διότι το όργανο ήταν φορητό, δυνατό σε ένταση, πλούσιο ηχητικά σαν μια μικρή ορχήστρα και δε χρειαζόταν βιομηχανική υποδομή για την κατασκευή του. Κυκλοφόρησαν λατέρνες από 33 έως 42 “πλήκτρα” και πλήθυναν τα εργαστήρια, οι βιοτεχνίες και οι μαθητές.
Υπήρχαν δύο ομάδες ειδικοτήτων: οι πρώτοι - οι “Οργανοποιοί”- κατασκεύαζαν το όργανο και οι δεύτεροι - οι “Σταμπαδόροι”- έκαναν τα τραγούδια. Γνωστά ονόματα: Τουρκόνι, Αρμάο, Γεωργίου, Καρμέλλο, Μπρίντιζι, Τριπολιτσιώτης, Πολύκαρπος, Παπανδρέου, Ντικράν, Αλή Μπέη, Ευθυμίου, Φωτίου,…άνθρωποι που είχαν τεράστια δόξα και αίγλη στην κοινωνία τους
Όταν κάποιος ασχοληθεί με την κατασκευή και τη στάμπα της λατέρνας αρχίζει σιγά-σιγά να ανακαλύπτει τη μεγαλοφυΐα, το ταλέντο, το μεράκι, την αυτοθυσία αυτών των ανθρώπων που σε εποχές που δεν είχαν ούτε βίδες (τις έφτιαχναν μόνοι τους από καρφιά) μεγαλούργησαν. Μέσα σε ένα αυταρχικό καθεστώς εργασίας με ανύπαρκτη πληροφόρηση, έφτιαξαν ακριβέστατα όργανα που ακόμη και για εμάς σήμερα είναι μια πολύ μεγάλη πρόκληση.
Η λατέρνα από το '40 μέχρι σήμερα
Το τέλος αυτής της ιστορίας άρχισε να έρχεται με το γραμμόφωνο και το ραδιόφωνο, η δε χαριστική βολή δόθηκε από το δικτάτορα Μεταξά και τον αρχηγό της αστυνομίας Παπαβραμίδη, οι οποίοι τις κυνήγησαν μαζί με τα κουτσαβάκια, τα μουστάκια και τα μανίκια, κατατάσσοντάς τες μαζί με το ρεμπέτικο στις δραστηριότητες του υποκόσμου.
Πέθανε άδοξα γιατί μετά από 70 χρόνια μεγαλείου έχει ξεχασθεί ολότελα και το χειρότερο, πολλοί τη θυμούνται σα μέσο ζητιανιάς, πόσο μάλλον που πολλές από αυτές που κυκλοφορούν στους δρόμους είναι “μαϊμούδες” (ξύλινα κουτιά με κασετόφωνα.
Σήμερα υπάρχουν περίπου 200 στη Ελλάδα, οι περισσότερες από τις οποίες είναι εκτός λειτουργίας και χρειάζονται πλήρη ανακατασκευή. Η τελευταία κατασκευάσθηκε το 1935 από τον Πολύκαρπο. Οι τελευταίες στάμπες από τον Αρμάο (εγγονό του πρώτου Αρμάο) τη δεκαετία του 1970 και από τον Τσιώνη μέχρι πρόσφατα. Από τον Ιανουάριο του 1995 κατασκευάζονται εξ ολοκλήρου καινούργιες λατέρνες, συνοδευόμενες από καινούργιους κυλίνδρους, στο εργαστήριο του Πάνου Ιωαννίδη.
Γίνεται προσπάθεια για βελτίωση ακουστική, τεχνική και αισθητική του οργάνου και παράλληλα ξεκίνησε μια καμπάνια για καταγραφή και ηχογράφηση όσων παλιών κυλίνδρων έχουν μείνει -με σκοπό την επανέκδοση σε CD- που αποτελούν μοναδική πολιτιστική κληρονομιά. Τέλος, γίνεται έρευνα για περισσότερα στοιχεία και προσπάθεια για δημιουργία μικρού μουσείου .Ο πρώτος καινούργιος κύλινδρος για να αποκρυπτογραφηθεί, να σπάσει ο κώδικας των παλιών Σταμπαδόρων και να τελειοποιηθεί χρειάσθηκε πάνω από 5000 ώρες δουλειάς. Δεν υπήρχαν αρχεία, παρτιτούρες, εργαλεία, μήτρες, οδηγίες… τίποτα. Για τα 9 τραγούδια του καρφώθηκαν 7000 καρφιά.
Είναι καιρός να ξαναπάρει τη μικρή πια θέση στη ζωή μας, που όμως της ανήκει και της αξίζει. Η λατέρνα έζησε πολύ περισσότερο στους Έλληνες- κράτησε πιο πολλά χρόνια, έγιναν χιλιάδες όργανα, γράφτηκε άφθονη μουσική, χρησιμοποιήθηκε και αγαπήθηκε περισσότερο από ότι στην Ευρώπη. Μπορούμε, λοιπόν, δίκαια να τη θεωρούμε σε ένα μεγάλο βαθμό και σαν ελληνικό παραδοσιακό όργανο, με πολύ έντονα ρυθμικό χαρακτήρα , που ταιριάζει απόλυτα με χορό και τραγούδι και προβάλει τέλεια τον λιτό, αφαιρετικό και τόσο ώριμο χαρακτήρα της ελληνικής μουσικής παράδοσης.
125 χρόνια αυτοκίνητο!
Μία εφεύρεση που άλλαξε τη ζωή μας: πριν από 125 χρόνια ο μηχανικός Καρλ Μπεντς κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το όχημα με μηχανή εσωτερικής καύσης. Οι αρχικές δυσκολίες στη μαζική παραγωγή ξεπεράστηκαν γρήγορα.
Δευτέρα 31 Ιανουαρίου 2011
Η ιστορία των πλυντηρίων πιάτων
Το μεγαλύτερο εμπόδιο για το πλύσιμο των πιάτων ήταν πάντοτε η διαθεσιμότητα του νερού. Οι πρωτόγονοι πολιτισμοί, που χρησιμοποιούσαν περιορισμένο αριθμό και είδη πιάτων, και μαγειρικών σκευών, τα μετέφεραν για να τα καθαρίσουν σε ρέματα, λίμνες, ή και γούρνες νερού.
Η δεύτερη επιλογή ήταν να φέρει κανείς το νερό στα πιατικά. Οι γυναίκες κουβαλούσαν σε κουβάδες το νερό από κοινόχρηστες πηγές νερού ή από ιδιωτικές αντλίες πίσω από τα σπίτια τους η και τις πρώτες πολυκατοικίες στις αρχές του εικοστού αιώνα. Αυτά μέχρι που οι εσωτερικές υδραυλικές εγκαταστάσεις έφεραν τελικά το νερό μέσα στα σπίτια, όχι μόνο για το μπάνιο αλλά και για χρήση στην κουζίνα.
Τα πρώτα πλυντήρια πιάτων κατσκευάστηκαν γύρω στο 1850, αλλά, όπως και οι μηχανές για το πλύσιμο των ρούχων, ήταν μεγάλες κατασκευές που χρησιμοποιούσαν μεγάλες ποσότητες ατμού και ζεστού νερού ώατε να καθαρίζουν πολλά πιάτα ταυτόχρονα. Σε ορισμένα μοντέλα, τα πιάτα στερεώνονταν σε βάσεις που κουνιόντουσαν με την πίεση του νερού. Άλλα πάλι είχαν κουπιά που έφερναν με δύναμη το νερό πάνω στα πιάτα ή κυκλικές σχάρες που κράτούσαν σταθερά τα πιάτα. ενόσω αυτές περιστρέφονταν με δύναμη για να περνάνε τα πιάτα μέσα από το νερό. Οι πρώτες συσκευές με κατευθυνόμενους πίδακες νερού (σπρέϊ) δημιουργήθηκαν από το 1875 και μετά - και αυτή η τεχνολογία βρήκε όλο και μεγαλύτερη διάδοση. Η βασική ιδέα είναι αυτή που χρησιμοποιείται και σήμερα.
Τα πρώτα μοντέλα , που έγιναν ευρύτερα γνωστά κυκλοφόρησαν γύρω στο 1915, αλλά μόλις το 1930 άρχισαν να μπαίνουν στα σπίτια των μέσων Αμερικανών. Δεν έγιναν άμεσα ιδιαίτερα αγαπητά, μια και την ίδια περίπου περίοδο διαδόθηκε και το ηλεκτρικό ψυγείο,, που είχε σαφώς μεγαλύτερη αξία κα σάρωσε την αγορά. Από το 1950 που βελτιώθηκαν και τα σχετικά απορρυπαντικά και αυξήθηκε ο βαθμός αυτοματισμού, το κοινό άρχισε να αναπτύσσει περισσότερο ενδιαφέρον.
Τέλος από το 1970 και μετά, που όλο κια περισσότερες γυναίκες άρχισαν να μπαίνουν στην αγορά εργασίας, το πλυντήριο πιάτων σταδιακά βρήκε τη θεση του στην κουζίνα της μέσης οικογένειας.
πηγή
Τα πρώτα μοντέλα , που έγιναν ευρύτερα γνωστά κυκλοφόρησαν γύρω στο 1915, αλλά μόλις το 1930 άρχισαν να μπαίνουν στα σπίτια των μέσων Αμερικανών. Δεν έγιναν άμεσα ιδιαίτερα αγαπητά, μια και την ίδια περίπου περίοδο διαδόθηκε και το ηλεκτρικό ψυγείο,, που είχε σαφώς μεγαλύτερη αξία κα σάρωσε την αγορά. Από το 1950 που βελτιώθηκαν και τα σχετικά απορρυπαντικά και αυξήθηκε ο βαθμός αυτοματισμού, το κοινό άρχισε να αναπτύσσει περισσότερο ενδιαφέρον.
Τέλος από το 1970 και μετά, που όλο κια περισσότερες γυναίκες άρχισαν να μπαίνουν στην αγορά εργασίας, το πλυντήριο πιάτων σταδιακά βρήκε τη θεση του στην κουζίνα της μέσης οικογένειας.
πηγή
Τετάρτη 26 Ιανουαρίου 2011
Η ιστορία της... Vespa
Η ιστορία έχει αναδείξει τη Vespa σε κάτι παραπάνω από ένα απλό σκούτερ, σε έναν πραγματικό "μύθο", έναν τρόπο ύπαρξης, σκέψης και έκφρασης. Με το πέρασμα των δεκαετιών η Vespa έγινε εκφραστής της κοινωνίας στην οποία ζει.
Με οποιονδήποτε τρόπο, σε οποιαδήποτε εποχή, το δυνατό σημείο της Vespa ήταν πάντα η ικανότητά της να είναι σύγχρονη και να ενσωματώνει τις κοινωνικές εξελίξεις και τις νέες τάσεις, τις οποίες μεταφράζει σε όρους μετακίνησης. Η Vespa ήταν και εξακολουθεί να είναι ένα μήνυμα, μία ιδέα δυνατή, ένα σήμα νεωτερισμού.
Τρίτη 25 Ιανουαρίου 2011
Η δολοφονία του Ερνστ φομ Ρατ και οι επιπτώσεις της
Ο Ερνστ φομ Ρατ ήταν κατώτερος Γερμανός διπλωμάτης. Έγινε γνωστός ύστερα από τη δολοφονία του, η οποία σηματοδότησε την έναρξη του Ολοκαυτώματος. Ο φομ Ρατ γεννήθηκε στην Φρανκφούρτη επί του Μάιν (Frankfurt am Main) στις 3 Ιουνίου 1909. Ήταν γιος του Γκούσταβ Ρατ, ανώτατου κρατικού αξιωματούχου. Ακολούθησε εγκύκλιες σπουδές στο Μπρέσλαου και στη συνέχεια σπούδασε Νομικά στη Βόννη, το Μόναχο και την Καινιξβέργη.
Δευτέρα 24 Ιανουαρίου 2011
Η ιστορία του πασίγνωστου παιχνιδιού Τέτρις
Η ονομασία του παιχνιδιού Τέτρις προέρχεται από το Ελληνικό πρόθεμα τέτρα (αυτό γιατί όλα τα εμπλεκόμενα σχήματα αποτελούνται από τέσσερα ίδια τετράγωνα δομημένα με τέσσερις διαφορετικούς τρόπους) και την Αγγλική λέξη "τέννις".
Σάββατο 22 Ιανουαρίου 2011
Τα greeklish υπήρχαν από τον 16ο αιώνα
Ένα μεταγεγραμμένο απόσπασμα της “Ερωφίλης” του Γεωργίου Χορτάτση, που αποτελεί ένα από τα πρώτα ελληνικά κείμενα, που είναι γραμμένα με λατινικούς χαρακτήρες, αποδεικνύει πως τα greeklish δεν είναι σημείο των καιρών μας, αλλά ότι η χρήση του εξυπηρετούσε “ανάγκες” και πολύ παλαιότερων εποχών και ότι κάθε άλλο παρά απειλεί το ελληνικό αλφάβητο, σύμφωνα με την εφημερίδα “Τα Νέα” (02/06).
Παρασκευή 21 Ιανουαρίου 2011
Η ιστορία του σουτιέν...
Όταν ο Αντρέι Γκαλαγκάνοφ έλεγε ότι το στήθος είναι το πρόσωπο μιας γυναίκας, δεν είχε εφευρεθεί ακόμη το σουτιέν. Αυτό το μικρό (στις περισσότερες περιπτώσεις) κομμάτι υφάσματος που κυριαρχεί στις ανδρικές φαντασιώσεις για ακριβώς 100 χρόνια.
Πότε έγιναν οι πρώτες μεγάλες απεργίες στην Ελλάδα - του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη
Εργάτες στη Διόρυξη του Ισθμού, αμαξηλάτες, νερουλάδες, φύλακες και ένας... παπάς οι πρώτοι απεργοί!
Πέμπτη 20 Ιανουαρίου 2011
Μαζόχ και Μαζοχισμός
Ο Αυστριακός Λεοπόλδος Μαζόχ (Leopold von Sacher-Masoch, 1836 – 1895) έγραψε νουβέλες και μυθιστορήματα. Ανάμεσα στους θαυμαστές του συγκαταλέγονταν ο Εμίλ Ζολά, ο Ερρίκος Ίψεν και ο Βίκτωρ Ουγκό. Ο όρος “μαζοχισμός” καθιερώθηκε, εν αγνοία του συγγραφέα, από τον αυστριακό ψυχίατρο Κραφτ-Έμπινγκ (Richard von Krafft-Ebing), για να δηλώσει τη σεξουαλική διαταραχή κατά την οποία ο άνθρωπος νοιώθει ηδονή από τον πόνο. Ο ψυχίατρος Έμπινγκ, μάλλον, αδίκησε και κατέστρεψε την υστεροφημία του υπερευαίσθητου συγγραφέα Μαζόχ, που, ίσως, να του άρεσε να παίζει το ρόλο του θύματος στις ερωτικές σχέσεις, αλλά δεν ήταν μια διαταραγμένη προσωπικότητα. Έργα του Μαζόχ είναι τα : “η Αφροδίτη με τη γούνα” εκδ. Ερατώ, “ο έρωτας του Πλάτωνα”, εκδ. Αστάρτη, “σκληροί έρωτες” εκδ. Ηριδανός.
Τα 5 θρυλικά ναυάγια της ανθρωπότητας
Σαν πλοία έγραψαν ιστορία για την πολεμική τους ισχύ, το μέγεθος τους, τη χλιδή που προσέφεραν και τις τεχνολογικές τους καινοτομίες.
Αργά ή γρήγορα όμως βρέθηκαν στο πυθμένα των θαλασσών τροφοδοτώντας το μύθο που είχαν δημιουργήσει με δοξασίες και παραδοξολογίες.
Αργά ή γρήγορα όμως βρέθηκαν στο πυθμένα των θαλασσών τροφοδοτώντας το μύθο που είχαν δημιουργήσει με δοξασίες και παραδοξολογίες.
Mary Rose
Και πίνω... : Μπύρες
Η μπύρα παράγεται με μια τόσο σύνθετη διαδικασία που μοιάζει εκπληκτικό πώς κάποιος την σκέφτηκε. Εντούτοις, κάποιος την σκέφτηκε και μάλιστα πολύ καιρό πριν.
Τετάρτη 12 Ιανουαρίου 2011
Οι προεκλογικές "διαφημίσεις" του Χίτλερ που άλλαξαν την ιστορία
Ο Χίτλερ όμως ήταν ο πρώτος ηγέτης που δούλεψε τόσο ξεκάθαρα και τόσο μελετημένα με εκπληκτική λεπτομέρεια διάφορες προπαγανδιστικές μεθόδους, ανάγοντας την προπαγάνδα σε "όπλο αποτελεσματικότατο, αν βρεθεί σε χέρια κατάλληλου και ικανού", όπως έγραψε στην αυτοβιογραφία του "Mein Kampf" το 1924! Σε διάστημα ολίγων μηνών μετά την άνοδο του Xίτλερ στην εξουσία το 1933, οι ναζί κατόρθωσαν να ελέγξουν και να αναδιοργανώσουν τη δημόσια ζωή σε όλες τις πόλεις και τα χωριά της Γερμανίας, αλλάζοντας κατά πολύ τη νοοτροπία της μάζας. Αλλά αυτό δεν έγινε ξαφνικά. Ο Χίτλερ δούλευε τα όσα ιστορικά ακολούθησαν από πριν με ακρίβεια, λεπτομέρεια και εστιάζοντας στον στόχο του.
Από την προεκλογική κιόλας περίοδο, ο Χίτλερ έθεσε το όπλο της προπαγάνδας σε λειτουργία. Οι αφίσες που χρησιμοποίησε περνούσαν μηνύματα σε πολλά επίπεδα. Ο Φύρερ δεν υποδήλωνε το αν κερδίσει. Τη νίκη τη θεωρούσε δεδομένη και αυτό έλεγε με τον τρόπο του. Το αεροπλάνο της Lufthansa πάνω από τον χάρτη της Γερμανίας με τη λεζάντα "Ο Χίτλερ πάνω από τη Γερμανία" φανέρωνε τη σιγουριά του εθνοσοσιαλιστή ηγέτη ότι ήταν θέμα χρόνου να "προσγειωθεί" στην ηγεσία της Γερμανίας. Με τις προεκλογικές του αφίσες έδινε το στίγμα της νοοτροπίας του, της μηδενιστικής πολιτικής που θα ακολουθούσε σε ό,τι αφορούσε την προσωπικότητα του ατόμου και της ισοπέδωσης όλων των προσωπικών αξιών μπροστά στην απόλυτη εξουσία του χιτλερικού κράτους. Είχε προϋπολογίσει τα πάντα. Εμενε μόνο να τα κάνει πράξη!
Η απεικόνιση του προσώπου του σε μαύρο φόντο προπαγάνδιζε ότι αυτός ήταν η μοναδική λύση σε ένα πολιτικό φόντο σκοτεινό, όπου τίποτε άλλο δεν ξεχώριζε, και ταυτόχρονα ότι εκείνος είναι υπεράνω όλων, το ένα και μοναδικό πρόσωπο της Γερμανίας, από το οποίο πηγάζουν και σ' αυτό καταλήγουν όλες οι εξουσίες. Η αφίσα με το "νούμερο 1", που ορθωνόταν πάνω στη σβάστικα με εκατομμύρια ανθρώπους να ξεχύνονται από τους κόλπους του ναζιστικού Γ' Ράιχ, σηματοδοτούσε τον πρωτεύουσας σημασίας ρόλο του Εθνοσοσιαλιστικού Κόμματος έναντι των μαζών. Με τον εργάτη να ορθώνει το ανάστημά του απέναντι σε "ανθρωπίδια" που του έλεγαν "βλακείες και θεωρίες" τόνωνε τη γερμανική περηφάνια...
Ακόμα και το Ολοκαύτωμα δούλεψε στη συνείδηση του γερμανικού λαού αφήνοντας να κυκλοφορήσουν παιχνίδια με στόχο οι παίκτες να εξολοθρεύουν Εβραίους. "Για να κερδίσεις, πρέπει να σκοτώσεις τουλάχιστον έξι Εβραίους" έλεγε στις οδηγίες του παιχνιδιού "JudenRaus", που σήμαινε "Εξω, Εβραίοι".
Νέες τεχνολογίεςΟ Χίτλερ χρησιμοποίησε και τις νέες τεχνολογίες και τα μέσα της εποχής, το ραδιόφωνο και τον κινηματογράφο. Ειδικά το ραδιόφωνο μετατράπηκε σε κεντρικό εργαλείο προπαγάνδας των εθνικοσοσιαλιστών. Η τιμή του "δέκτη του λαού" ήταν πάμφθηνη, με αποτέλεσμα το 70% των νοικοκυριών να διαθέτει ραδιόφωνο το 1939. Πριν από την εκλογή του το 1933, μόνο το 25% των νοικοκυριών στη Γερμανία είχε ραδιόφωνο. Μέσα από τον ελεγχόμενο Τύπο και το ραδιόφωνο οι Γερμανοί βομβαρδίζονταν καθημερινά με ναζιστικά συνθήματα, που είχαν σκοπό να δημιουργήσουν έναν λαό πειθήνιο και αφοσιωμένο στο έθνος και στον ηγέτη του. Μέσα σε οκτώ χρόνια, από το 1933 ώς το 1941, ο αριθμός των ακροατών αυξήθηκε από τέσσερα σε δεκαέξι εκατομμύρια!
Για όλα αυτά αρμοδιότητα είχε το υπουργείο Προπαγάνδας, το αγαπημένο υπουργείο του Αδόλφου Χίτλερ, το παιδί που γεννήθηκε στο μυαλό του και πήρε σάρκα και οστά τον Μάρτιο του 1933 με επικεφαλής τον έμπιστό του Joseph Goebbels.
Στο πλαίσιο της προπαγάνδας εντάσσονταν και οι άρτια οργανωμένες εντυπωσιακές πορείες και παρελάσεις των SS, οι άριστα σκηνοθετημένες εθνικοσοσιαλιστικές διαδηλώσεις και οι εθνικής σημασίας γιορτές που ενθουσίαζαν πολλούς Γερμανούς, δίνοντάς τους την αίσθηση ότι ανήκουν σε ένα έθνος στιβαρό, ισχυρό και μοναδικό!
πηγή : topaliatzidiko
Τρίτη 11 Ιανουαρίου 2011
Ελληνική τυπογραφία
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)
