Είχαμε οίστρο...
Χρονοντούλαπο:
-
►
2013
(
5
)
- ► Ιανουαρίου ( 1 )
-
►
2011
(
4948
)
- ► Φεβρουαρίου ( 568 )
- ► Ιανουαρίου ( 1371 )
-
▼
2010
(
804
)
-
▼
Δεκεμβρίου
(
804
)
-
▼
Δεκ 20
(
53
)
- Microsoft : Εξαιρετικές επιδόσεις σε επίπεδο ασφάλ...
- Γοργονειο, το φυλακτό
- Στα σκαριά ο υπολογιστής – ρουκέτα
- Οι τουλίπες της Κρήτης και της Χίου
- Ζώης Καπλάνης
- Κινέζικη εταιρεία anti-virus κατασκευάζει τους ιού...
- Οι επεξεργαστές Sandy Bridge μπορούν να απενεργοπο...
- Μεξικό: Υποβρύχιο μουσείο αγαλμάτων
- Το δεύτερο «Avatar»… έρχεται!
- Λεωνίδας (της Σπάρτης)
- «Οπλο» πυροβολεί και «εξατμίζει» την υπερπλασία το...
- Μια νέα σφαγή των νηπίων
- Αυτοκίνητο παρέσυρε μαθητές Δημοτικού
- Βόμβα για την υγεία οι νέοι λαμπτήρες
- 13 παράξενες δεισιδαιμονίες και από που βγήκαν
- Χιονισμένα Χριστούγεννα στην… Αυστραλία!
- Αυτοκτόνησε διάσημος ποδοσφαιριστής
- O Tricky στην Ελλάδα
- Επιστροφή στη δραχμή προτείνει η Pimco
- Greenpeace: διαρροή ραδιενεργών λυμάτων στο Νίγηρα
- Γιγάντιο τηλεσκόπιο νετρίνων ολοκληρώθηκε στους πά...
- Νέες προξενικές προκλήσεις στην Κομοτηνή
- «Υπό διάλυση» έφτασε ο «Παπανικολής» - "Ξεφλούδισε...
- Wikipedia: Ηρθε η ώρα να αποκτήσει περισσότερους ...
- Ισραηλινά όπλα σε ελληνικά F 16.
- Κρεατόσουπα 2.400 ετών ανακαλύφθηκε στην Κίνα
- Οι χριστουγεννιάτικες ετοιμασίες ενός σκύλου
- Oι ασκήσεις «Kegel»... για καλύτερο σεξ
- Σκότωσε την 90χρονη σύζυγό του γιατί τον απατούσε
- Προ των πυλών η νέα Alfa Romeo Giulia
- Το πολύ σεξ μπορεί να βλάψει την υγεία των ανδρών
- Ο τελευταίος Θιακός μυλωνάς
- Η Ουάσινγκτον ανήσυχη για ενδεχόμενη κλοπή βιολογι...
- Στρατηγική συμφωνία για τα κοιτάσματα φυσικού αερίου
- Απάνθρωπο! Πυροβόλησαν και σκότωσαν 20 σκυλιά
- Νέο φάρμακο κατά του καρκίνου των πνευμόνων
- Άφαντες... οι μίνι - μαύρες τρύπες
- Η ζωή στη Γη "απογειώθηκε" πριν από 3 δισεκατομμύρ...
- Ολική έκλειψη Σελήνης και χειμερινό ηλιοστάσιο μαζ...
- «Δεν θα αντιδράσει» η Β. Κορέα στα στρατιωτικά γυμ...
- Νοτιοκορεατικά γυμνάσια υπό τις απειλές της Β.Κορέας
- Ισραήλ: «Δεν πέφτει λόγος» στην Τουρκία για τις ΑΟ...
- Πάρτε backup το Facebook
- Σαν σήμερα ... Η συντριβή του C-130 στο όρος Πάστρ...
- Σαν σήμερα : Γεννήσεις → Ρόμπερτ Τζ. Βαν ντε Γκρά...
- Γιάννης Μόραλης
- Σαν σήμερα : Γεννήσεις → Δημήτριος Βούλγαρης
- Σαν σήμερα ...
- Γενική πρόγνωση καιρού για Δευτέρα 20/12/2010
- Καταστρεπτικές καλημέρες....
- Καλημέρα και καλή εβδομάδα!
- Microsoft Security Essentials 2 (τελική έκδοση), μ...
- 4 YouTube Tricks που πρέπει να ξέρετε
-
▼
Δεκ 20
(
53
)
-
▼
Δεκεμβρίου
(
804
)
Contact via email
m@il at:
Just the two of us........... Από το Blogger.
Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου 2010
Μια νέα σφαγή των νηπίων
7:10 μ.μ.
|
Αναρτήθηκε από
antgeo
|
Επεξεργασία ανάρτησης
Σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα του ΕΚΚΕ, 450.000 (23,3%) παιδιά και έφηβοι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Φτώχεια και των γονέων, λέγαμε κάποτε, φτώχεια και των παίδων, διαπιστώνουμε σήμερα.
Η φτώχεια είναι έννοια σχετική, που καθορίζεται ιστορικά και συγκριτικά. Κάποτε, τα φτωχά αγροτόπαιδα πήγαιναν σχολείο ξυπόλυτα, ενώ κάποια υιοθετούσαν μια μέση λύση: φορούσαν τα παπούτσια πριν φτάσουν στο σχολείο και τα έβγαζαν στο σχόλασμα, ώστε να μη φθαρούν στη διαδρομή. Σήμερα, οι περισσότεροι μαθητές έχουν κινητό, ίσως και iPod, όμως τα χαρακτηριστικά της φτώχειας αλλάζουν. Σημάδι της φτώχειας δεν είναι πια το μπαλωμένο ρούχο, αλλά το ανώνυμο, το αγορασμένο από τα φτηνά κινέζικα καταστήματα.
Φτωχά δεν είναι «μόνο» τα παιδιά που δεν ολοκληρώνουν τη 12ετή εκπαίδευση (14,6%), αλλά κι εκείνα που αναγκάζονται να διακόψουν τα μαθήματα μουσικής, τις ξένες γλώσσες ή το φροντιστήριο. Η φοίτηση σε δημόσιο σχολείο δεν είναι τραγωδία, όμως τραγωδία είναι η αδυναμία του δημόσιου λυκείου να συναγωνιστεί το φροντιστήριο στην προετοιμασία για τις ανώτατες σπουδές. Οι τεράστιες οικογενειακές δαπάνες για την ιδιωτική παιδεία δεν φανερώνουν μια δίψα για μάθηση, αλλά είναι τραγικός δείκτης της αποτυχίας της δημόσιας εκπαίδευσης. Και, όπως έδειξε η ίδια έρευνα, το 71,2% των φτωχών παιδιών είναι αναλφάβητα: ακόμα κι αν πέρασαν από τα θρανία, δεν έμαθαν τίποτα.
Ομως τα παιδιά της κρίσης δεν είναι μόνο αυτά που καταγράφονται στις στατιστικές. Είναι αυτά που τα σφραγίζει η κατήφεια, η απελπισία των άνεργων ή υποψήφιων άνεργων γονέων, αυτά που θέλουμε να τα προστατεύσουμε, να τα πείσουμε ότι «η ζωή είναι ωραία», αλλά δεν μπορούμε.
Μειώνονται σε απόλυτους αριθμούς τα ελληνικά νοικοκυριά με ανήλικα παιδιά, όμως ο αριθμός των φτωχών παιδιών αυξάνεται σταθερά. Δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας η υπόθεση ότι τα επόμενα χρόνια η υπογεννητικότητα στην Ελλάδα θα αυξηθεί. Ποια γυναίκα θα είναι πρόθυμη να φέρει ένα παιδί στον κόσμο όταν, ακόμα και όταν αυτή θα προσλαμβάνεται σε μια επιχείρηση, θα ξέρει ότι έπειτα από 12 μήνες μπορεί να απολυθεί με μηδενική αποζημίωση; Πόσο «ανταγωνιστική» είναι μια νεαρή μητέρα στην αγορά εργασίας ή μια νέα γυναίκα που πιθανόν να μείνει έγκυος; Oι νέες εργασιακές ρυθμίσεις που έφερε το πολυνομοσχέδιο καθιστούν την απόκτηση και την ανατροφή ακόμα και ενός (1) παιδιού ηράκλειο άθλο, για να μην πούμε άπιαστο όνειρο.
Είναι αλήθεια ότι, πολλοί ιδίως στις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες, μεγάλωσαν με στερήσεις, αλλά κατάφεραν να μάθουν γράμματα και να προκόψουν. Σε μια θεσσαλική πόλη όπου υπήρχε γυμνάσιο, στη δεκαετία του ’60, ένας μαθητής από το χωριό έμενε με νοίκι σε ένα πλυσταριό κι εκεί, με το φως της λάμπας πετρελαίου, έλυνε ασκήσεις γεωμετρίας χαράζοντας με μια καρφίτσα τα σχήματα σε φλούδα πορτοκαλιού καθώς δεν είχε χαρτί για πρόχειρο – και η ιστορία αυτή δεν είναι φανταστική.
Ομως, η σύγχρονη φτώχεια δεν μας ατσαλώνει, δεν δυναμώνει το πείσμα, τη διάθεση για πάλη. Την παραίτηση γεννά, τη μοιρολατρία, αφού υπάρχει σοβαρό κοινωνικό έλλειμμα ελπίδας. Ο αναλφαβητισμός δεν αφορά μόνο την ανάγνωση και τη γραφή, αλλά είναι και ιστορικός και πολιτικός. Τα παιδιά που εγκαταλείπουν το σχολείο δεν θα αγωνιστούν για μια καλύτερη παιδεία, αλλά είναι πολύ πιθανό να στραφούν σε αυτοκαταστροφικές και αντικοινωνικές πρακτικές.
Δυο χιλιετίες μετά τη γέννηση του Χριστού και μια νέα σφαγή των νηπίων, των γεννημένων αλλά και των αγέννητων, συντελείται μπροστά στα σαστισμένα μάτια μας. Σφαγή, αναίμακτη, βουβή και αδυσώπητη.
Φτωχά δεν είναι «μόνο» τα παιδιά που δεν ολοκληρώνουν τη 12ετή εκπαίδευση (14,6%), αλλά κι εκείνα που αναγκάζονται να διακόψουν τα μαθήματα μουσικής, τις ξένες γλώσσες ή το φροντιστήριο. Η φοίτηση σε δημόσιο σχολείο δεν είναι τραγωδία, όμως τραγωδία είναι η αδυναμία του δημόσιου λυκείου να συναγωνιστεί το φροντιστήριο στην προετοιμασία για τις ανώτατες σπουδές. Οι τεράστιες οικογενειακές δαπάνες για την ιδιωτική παιδεία δεν φανερώνουν μια δίψα για μάθηση, αλλά είναι τραγικός δείκτης της αποτυχίας της δημόσιας εκπαίδευσης. Και, όπως έδειξε η ίδια έρευνα, το 71,2% των φτωχών παιδιών είναι αναλφάβητα: ακόμα κι αν πέρασαν από τα θρανία, δεν έμαθαν τίποτα.
Ομως τα παιδιά της κρίσης δεν είναι μόνο αυτά που καταγράφονται στις στατιστικές. Είναι αυτά που τα σφραγίζει η κατήφεια, η απελπισία των άνεργων ή υποψήφιων άνεργων γονέων, αυτά που θέλουμε να τα προστατεύσουμε, να τα πείσουμε ότι «η ζωή είναι ωραία», αλλά δεν μπορούμε.
Μειώνονται σε απόλυτους αριθμούς τα ελληνικά νοικοκυριά με ανήλικα παιδιά, όμως ο αριθμός των φτωχών παιδιών αυξάνεται σταθερά. Δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας η υπόθεση ότι τα επόμενα χρόνια η υπογεννητικότητα στην Ελλάδα θα αυξηθεί. Ποια γυναίκα θα είναι πρόθυμη να φέρει ένα παιδί στον κόσμο όταν, ακόμα και όταν αυτή θα προσλαμβάνεται σε μια επιχείρηση, θα ξέρει ότι έπειτα από 12 μήνες μπορεί να απολυθεί με μηδενική αποζημίωση; Πόσο «ανταγωνιστική» είναι μια νεαρή μητέρα στην αγορά εργασίας ή μια νέα γυναίκα που πιθανόν να μείνει έγκυος; Oι νέες εργασιακές ρυθμίσεις που έφερε το πολυνομοσχέδιο καθιστούν την απόκτηση και την ανατροφή ακόμα και ενός (1) παιδιού ηράκλειο άθλο, για να μην πούμε άπιαστο όνειρο.
Είναι αλήθεια ότι, πολλοί ιδίως στις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες, μεγάλωσαν με στερήσεις, αλλά κατάφεραν να μάθουν γράμματα και να προκόψουν. Σε μια θεσσαλική πόλη όπου υπήρχε γυμνάσιο, στη δεκαετία του ’60, ένας μαθητής από το χωριό έμενε με νοίκι σε ένα πλυσταριό κι εκεί, με το φως της λάμπας πετρελαίου, έλυνε ασκήσεις γεωμετρίας χαράζοντας με μια καρφίτσα τα σχήματα σε φλούδα πορτοκαλιού καθώς δεν είχε χαρτί για πρόχειρο – και η ιστορία αυτή δεν είναι φανταστική.
Ομως, η σύγχρονη φτώχεια δεν μας ατσαλώνει, δεν δυναμώνει το πείσμα, τη διάθεση για πάλη. Την παραίτηση γεννά, τη μοιρολατρία, αφού υπάρχει σοβαρό κοινωνικό έλλειμμα ελπίδας. Ο αναλφαβητισμός δεν αφορά μόνο την ανάγνωση και τη γραφή, αλλά είναι και ιστορικός και πολιτικός. Τα παιδιά που εγκαταλείπουν το σχολείο δεν θα αγωνιστούν για μια καλύτερη παιδεία, αλλά είναι πολύ πιθανό να στραφούν σε αυτοκαταστροφικές και αντικοινωνικές πρακτικές.
Δυο χιλιετίες μετά τη γέννηση του Χριστού και μια νέα σφαγή των νηπίων, των γεννημένων αλλά και των αγέννητων, συντελείται μπροστά στα σαστισμένα μάτια μας. Σφαγή, αναίμακτη, βουβή και αδυσώπητη.
πηγή : gataros
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου