Είχαμε οίστρο...
Χρονοντούλαπο:
Contact via email
m@il at:
Just the two of us........... Από το Blogger.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα έρευνα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα έρευνα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 8 Μαΐου 2012
Φοβάσαι να μείνεις χωρίς κινητό; "No-mo-phobia"!
Κάποιοι όμως συνήθισαν παραπάνω από το φυσιολογικό την αίσθηση ασφάλειας και τη δυνατότητα επικοινωνίας που παρέχει η κινητή τηλεφωνία. Έτσι, είναι λογικό να εμφανίζονται και στοιχεία παθογένειας στη σχέση του σύγχρονου ανθρώπου με ένα εξάρτημά του που έχει γίνει τρόπος ζωής. Η αίσθηση της ανησυχίας που προκαλεί η απουσία του προσωπικού κινητού τηλεφώνου έχει αποδοθεί με τη λέξη "νομοφοβία" (no-mobile-phone-phobia). Δεν πρόκειται για μια πραγματική φοβία με την κλασσική έννοια της φοβίας. Η λέξη χρησιμοποιείται για να αποδώσει την εκδήλωση άγχους που συνδέεται με την απουσία του κινητού τηλεφώνου.
Ας δούμε ένα μικρό άρθρο που δεν μας δίνει εμπειρικά επιστημονικά δεδομένα αλλά είναι ένα δείγμα αναφοράς στην κατάσταση αυτή. Σίγουρα χρειάζεται αρκετή έρευνα για την επικοινωνιακή μανία που μαστίζει το σύγχρονο άνθρωπο. Η ραγδαία τεχνολογική εξέλιξη ορισμένων συσκευών (σε μια σύγχρονη συσκευή κινητής τηλεφωνίας μπορεί να συνδυάζεται το διαδίκτυο και η τηλεφωνική επικοινωνία, καθώς και η δυνατότητα καταγραφής της εικόνας μέσω βιντεοκάμερας) επιτάσσει την επιστημονική έρευνα σχετικά με την απότομη αλλαγή των συνηθειών αλλά και των συναισθηματικών καταστάσεων που συνοδεύουν αυτές τις νέες συνήθειες. Ας δούμε λοιπόν ένα μικρό άρθρο: Κατά πάσα πιθανότητα, είναι η πρώτη φορά διαβάζετε για τον όρο "νομοφοβία".
Η ετυμολογία δεν είναι ελληνική και συνεπώς η νέα αυτή διαταραχή δεν έχει καμία σχέση με τους νόμους και τους θεσμούς. Η νομοφοβία προκύπτει από τον αγγλικό όρο no-mobile-phone-phobia. Η "ασθένεια" αυτή είναι ο φόβος αποχωρισμού από το κινητό τηλέφωνο. Αν εξετάσει κανείς το θέμα με αμιγώς επιστημονικά κριτήρια δεν πρόκειται για φοβία, αλλά ένα πολύ ήπιο στρες.
Παρ' όλα αυτά, κάποιοι έχουν αρχίσει να μελετούν συστηματικά τη νομοφοβία και όσο περνάει ο καιρός φαίνεται ότι το φαινόμενο εξαπλώνεται. Σε έρευνα που έγινε στη Μεγ. Βρετανία βρέθηκε ότι το 66% των ερωτηθέντων βιώνει στρες στην προοπτική να μείνει κάποιες ώρες χωρίς κινητό και άρα "πάσχει" από νομοφοβία.
Τα μεγαλύτερα ποσοστά εντοπίζονται στις νεαρές ηλικίες και τις γυναίκες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα νούμερα των άλλων ομάδων απέχουν πάρα πολύ. Έχει ενδιαφέρον ότι τα νούμερα είναι αρκετά υψηλότερα από αντίστοιχη έρευνα που διεξήχθη πριν από λίγα χρόνια. Αν και το επιστημονικό υπόβαθρο της νομοφοβίας σηκώνει πολλή συζήτηση, η εξέλιξη του φαινομένου δείχνει ότι ο κόσμος εξαρτάται όλο και περισσότερο από το κινητό του τηλέφωνο.
via
Δευτέρα 19 Μαρτίου 2012
Η αναγνώριση του… ψεύτη!
Οι ειδικοί από το τμήμα Ψυχολογίας του πανεπιστημίου μελέτησαν τις περιπτώσεις 52 ατόμων, τα οποία είχαν εμφανιστεί στην τηλεόραση, σε διάφορες χώρες, απευθύνοντας έκκληση προς το κοινό για την ασφαλή επιστροφή συγγενών τους ή για τη συλλογή πληροφοριών που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στους δολοφόνους των αγαπημένων τους προσώπων. Το τηλεοπτικό υλικό είχε συγκεντρωθεί από ειδησεογραφικά πρακτορεία σε Αυστραλία, Καναδά, Βρετανία και ΗΠΑ. Σύμφωνα με τις αρχές, τα μισά από τα άτομα αυτά βάσει στοιχείων (γενετικού υλικού κ.ά.) φάνηκε ότι ψεύδονταν και στη συνέχεια καταδικάστηκαν για φόνο. Ενοχή στο μικροσκόπιο Οι αμερικανοί ψυχολόγοι από την πλευρά τους διαπίστωσαν ότι το στρες που βίωναν τα συγκεκριμένα άτομα κάθε φορά που ξεστόμιζαν ένα ψέμα δεν τους επέτρεπε να ελέγχουν τις συσπάσεις των μυών του προσώπου τους.
Στα βίντεο που ανέλυσαν εμφανίζονταν 26 ψεύτες και 26 άτομα που έλεγαν αλήθεια. Συγκεκριμένα, μελέτησαν περισσότερα από 20.000 κάδρα από τις τηλεοπτικές τους εμφανίσεις, διαπιστώνοντας σημαντικές διαφορές μεταξύ τους. Οι ειδικοί επικεντρώθηκαν ιδιαίτερα σε μυϊκές ομάδες του προσώπου που σχετίζονται με τη λύπη, τη χαρά και την έκπληξη – όπως π.χ. οι μετωπιαίοι μύες, ο επισκύνιος μυς των βλεφάρων, ο σφιγκτήρας μυς του στόματος, ο μείζων ζυγωματικός μυς, ο καθελκτήρας μυς της γωνίας του στόματος. Βάσει των ευρημάτων των ερευνητών, οι μύες που σχετίζονται με την έκφραση της θλίψης - ο επισκύνιος μυς των βλεφάρων και ο καθελκτήρας μυς της γωνίας του στόματος – φάνηκαν να συσπώνται συχνότερα σε άτομα που έλεγαν την αλήθεια. Αντίθετα, στο πρόσωπο όσων ψεύδονταν παρατηρείτο μια μικρή σύσπαση του μείζονος ζυγωματικού μυ και πλήρης σύσπαση των μετωπιαίων μυών.
Οι κινήσεις αυτές, σύμφωνα με τους ειδικούς, συνέβαλλαν στην αποτυχημένη προσπάθειά τους να μοιάζουν λυπημένοι. Ψέμα με εξελικτικό υπόβαθρο Όπως υπογραμμίζουν οι επιστήμονες, πίσω από το ψέμα υπάρχει μια εξελικτική συνιστώσα. Κατά μέσο όρο λέμε ψέματα δύο φορές την ημέρα. «Ακόμη και όταν τα ψέματα που λέμε σε διαπροσωπικό γίνονται αποδεκτά από τους γύρω μας , ένας έμπειρος παρατηρητής μπορεί να διακρίνει σημάδια της απόκρυψης της αλήθειας. Τα ευρήματα μας δείχνουν ότι οι επαναλαμβανόμενες προσπάθειες απόκρυψης των πραγματικών μας συναισθημάτων, συνήθως πέφτουν στο κενό» καταλήγουν οι Αμερικανοί.
πηγή
Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2011
Το Διαδίκτυο μας αλλάζει τη μνήμη
Μία νέα έρευνα εξετάζει το κατά πόσον το
Ιντερνετ αλλάζει τον τρόπο που επεξεργαζόμαστε τις πληροφορίες που
δεχόμαστε και κατ’ επέκταση επηρεάζει τη μνήμη μας.
Ο χείμαρρος πληροφοριών που είναι διαθέσιμος στο Διαδίκτυο με μόλις
μερικά κλικ μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο συγκρατούμε
πληροφορίες, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.
Πολλοί ερευνητές και αρθρογράφοι αναρωτιούνται κατά πόσον η
αυξανόμενη εξάρτησή μας από το Διαδίκτυο μπορεί να αλλάζει τις νοητικές
μας ικανότητες. Η συνεχής ροή πληροφοριών που δεχόμαστε μπορεί να μας
κάνει πιο αφηρημένους και λιγότερο αναλυτικούς – με λίγα λόγια πιο
χαζούς. Ωστόσο, υπάρχουν λίγα εμπειρικά στοιχεία σχετικά με την επίδραση
του Ιντερνετ στις νοητικές μας λειτουργίες, και ειδικά στη μνήμη.
Τρίτη 26 Ιουλίου 2011
Καθαριότητα τέλος;
Ο Robert Dunn, ένας διακεκριμένος καθηγητής βιολογίας, μας καλεί όλους σε μια ριζοσπαστική προσέγγιση στην υπόθεση της υγιεινής, αμφισβητώντας το γεγονός ότι η καθαριότητα μας προστατεύει πραγματικά από ασθένειες.
Τρίτη 19 Ιουλίου 2011
To 71% των αυτοκινήτων δεν είναι έτοιμο για ταξίδι
Εντυπωσιακά ήταν τα αποτελέσματα που έδωσε στη δημοσιότητα η εταιρεία
ελαστικών Bridgestone. Σύμφωνα με στοιχεία που συγκεντρώθηκαν έπειτα από
38.000 ελέγχους ελαστικών, που διεξήχθησαν σε 9 ευρωπαϊκές χώρες κατά
τη διάρκεια του 2010, το 71% των οδηγών διαθέτει ελαστικά με χαμηλή
πίεση.
Παρασκευή 8 Ιουλίου 2011
Ερευνα: 17% αύξηση αυτοκτονιών σε Ελλάδα, μεταξύ 2007-2009
Αύξηση της τάξεως του 17% παρουσίασαν οι αυτοκτονίες στην Ελλάδα τη
διετία 2007-2009, όπως προκύπτει από έρευνα Αμερικανών και Βρετανών
επιστημόνων σε δέκα χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Οι επιστήμονες μελέτησαν στοιχεία από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, για τις ηλικίες κάτω των 65 ετών, σε μία προσπάθεια να καταγράψουν τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στην Ευρωζώνη.
Οι επιστήμονες μελέτησαν στοιχεία από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, για τις ηλικίες κάτω των 65 ετών, σε μία προσπάθεια να καταγράψουν τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στην Ευρωζώνη.
Κυριακή 26 Ιουνίου 2011
Στο νοσοκομείο με το...μαξιλάρι σας
Μελέτη δείχνει ότι τα μαξιλάρια στις νοσοκομειακές κλίνες είναι επιμολυσμένα...
με 30 επικίνδυνους μικροοργανισμούς. Εστίες επικίνδυνων μικροβίων αποδεικνύεται ότι είναι τα μαξιλάρια στα νοσοκομεία θέτοντας σε κίνδυνο την ήδη κλονισμένη υγεία των ασθενών
με 30 επικίνδυνους μικροοργανισμούς. Εστίες επικίνδυνων μικροβίων αποδεικνύεται ότι είναι τα μαξιλάρια στα νοσοκομεία θέτοντας σε κίνδυνο την ήδη κλονισμένη υγεία των ασθενών
Παρασκευή 3 Ιουνίου 2011
τα μανιτάρια pleurotus στον αγώνα της χωματερής
Ο όγκος των σκουπιδιών στις μεγαλουπόλεις είναι τεράστιος, αλλά αυτό που κάνει το πρόβλημα ακόμα μεγαλύτερο είναι ο χρόνος που χρειάζονται για να αποσυντεθούν. Οι βρεφικές πάνες μιας χρήσης αποτελούν ένα από τα πιο δύσκολα απορρίματα, διότι λόγω των υλικών τους διασπώνται με πολύ αργούς ρυθμούς. Αντίθετα, ο ρυθμός χρήσης τους ολοένα και αυξάνεται.
Χιλή: Έρευνα για τον θάνατο του Πάμπλο Νερούντα 38 χρόνια μετά
Έρευνα ανακοίνωσαν ότι ξεκινούν οι δικαστικές Αρχές της Χιλής για τον θάνατο του Πάμπλο Νερούντα που σημειώθηκε το 1973, στον απόηχο μαρτυριών που κάνουν λόγο για δολοφονία του μεγάλου νομπελίστα και όχι για θάνατο από καρκίνο.
H βία δεν ελκύει τα παιδιά
Το να αψηφούν την υγεία των παιδιών στον βωμό του κέρδους είναι δυστυχώς μια θλιβερή πραγματικότητα. Όταν, όμως, δεν υπάρχει καν κέρδος από αυτήν την πρακτική, τότε οι παραγωγοί των διάφορων τηλεοπτικών προγραμμάτων μάλλον πρέπει να επανεξετάσουν την ανεξέλεγκτη βία που αυτά περιλαμβάνουν, καθώς, όπως λένε οι ερευνητές, διόλου δεν συγκινεί τους μικρούς τηλεθεατές.
Οι "τεμπέληδες" Έλληνες βάζουν τα γυαλιά στους Γερμανούς
Οι Γερμανοί εργάζονται λιγότερο, ενώ δεν παράγουν περισσότερο σε σχέση με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, παρότι συνταξιοδοτούνται αργότερα, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία που δημοσίευσε η “Le Monde” και καταρρίπτουν το μύθο που “έπλασε” η Γερμανίδα Καγκελάριος για “δουλευταράδες Γερμανούς και τεμπέληδες Έλληνες”.
Σύµφωνα µε στοιχεία του Οργανισµού Οικονοµικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, το 2009 ο µέσος όρος εργασίας στη Γερµανία ήταν 1.390 ώρες, όταν στην Ισπανία ήταν 1.654, στην Πορτογαλία 1.719 και στην Ελλάδα 2.119!
“Ακόµη και εάν το όριο συνταξιοδότησης είναι µεγαλύτερο στη Γερµανία (65 έτη τώρα και 67 στο µέλλον) η πραγµατική µέση ηλικία συνταξιοδότησης είναι η ίδια. Οι Γερµανοί συνταξιοδοτούνται στα 62,2,οι Ισπανοί στα 62,3, οι Πορτογάλοι στα 62,6 και οι Ελληνες στα 61,5. Οι Γάλλοι βρίσκονται πιο κάτω, καθώς κατά µέσο όρο συνταξιοδοτούνται στο 60όέτος της ηλικίας τους”, σημειώνει χαρακτηριστικά ο Γάλλος οικονοµολόγος.
Παρασκευή 27 Μαΐου 2011
Το τηλεφώνημα μας ηρεμεί όσο μια αγκαλιά;
Υπάρχει ένας συμμαθητής σας στο σχολείο που σας έχει κάνει τη ζωή κόλαση. Όμως, όταν επιστρέφετε στο σχολείο, τα διηγείστε όλα στη μαμά και ξαφνικά το πρόβλημα μοιάζει ασήμαντο. Μερικά χρόνια αργότερα, ο δύστροπος διευθυντής, απαιτεί από εσάς όλο και περισσότερα με αποτέλεσμα το 8ωρο στο γραφείο να μοιάζει εφιαλτικό. Που θα ξεθυμάνετε; Μα φυσικά στη μαμά, που σε όποια ηλικία και αν βρίσκεστε αποτελεί το ασφαλέστερο «καταφύγιο» για να αντιμετωπίσετε τις καταιγίδες της ζωής.
Το μητρικό «καταφύγιο»
Τι γίνεται όμως όταν ως ενήλικες πλέον εσείς ζείτε μακριά από τους γονείς σας; Πως μπορεί η μαμά να σας παρηγορήσει από απόσταση; Μα φυσικά, μέσω ενός τηλεφώνου, όπως αναφέρουν οι επιστήμονες. Όσο και αν ακούγεται περίεργο είναι πέρα για πέρα αποτελεσματικό, όπως μαρτυρά η επιστημονική ομάδα του πανεπιστημίου του Ουινσκόνσιν σε μελέτη της που δημοσίευσε στην επιστημονική επιθεώρηση «Proceedings of Royal Society B» της βρετανικής Βασιλικής Εταιρείας Επιστημών.
Σύμφωνα λοιπόν με την έρευνα αυτή, η φωνή της μητέρας από το τηλέφωνο δρα εξίσου ανακουφιστικά στην ψυχοσύνθεση του παιδιού που χρειάζεται παρηγοριά. Οι ερευνητές μέτρησαν το επίπεδο της κορτιζόλης, της ορμόνης του στρες αλλά και της ωκυτοκίνης, της ορμόνης της αγάπης και της ζεστασιάς σε 61 εθελόντριες ηλικίας από 7 έως 12 ετών.
Προκειμένου να εξάγουν ασφαλή συμπεράσματα, οι επιστήμονες έκαναν το ακόλουθο πείραμα. Ζήτησαν από τα κορίτσια να παρακολουθήσουν μια ταινία και στη συνέχεια να την παρουσιάσουν μπροστά σε κοινό, μια διαδικασία που σίγουρα θα ανέβαζε τα επίπεδα του άγχους τους.
Τα αποτελέσματα ήταν πραγματικά εντυπωσιακά. Το ένα τρίτο των παιδιών προκειμένου να αντιμετωπίσει το αυξημένο άγχος έτρεξε να βρει παρηγοριά στην αγκαλιά της μαμάς του. Μια άλλη κατηγορία παιδιών τηλεφώνησαν στη μητέρα τους για να τα καθησυχάσει ενώ η τρίτη ομάδα απλά παρακολούθησε την ταινία και την παρουσίασε στο κοινό.
Κατόπιν, οι επιστήμονες πήραν δείγμα σάλιου των παιδιών από όλες τις ομάδες προκειμένου να μετρήσουν τα επίπεδα των ορμονών. Εκεί λοιπόν διαπιστώθηκε, πως η κορτιζόλη που συνδέεται άμεσα με το στρες είχε αυξηθεί σε όλα τα παιδιά που παρουσίασαν την ταινία μπροστά σε κοινό. Ωστόσο, μισή ώρα μετά την παρουσίαση, η κορτιζόλη έπεσε στα φυσιολογικά της επίπεδα σε όσα παιδιά είχαν τρέξει στην αγκαλιά της μητέρας τους για παρηγοριά.
Σε όσα παιδιά είχαν μιλήσει στο τηλέφωνο με τη μητέρα τους, η κορτιζόλη έπεσε περίπου μία ώρα μετά την παρουσίαση ενώ στα παιδιά που δεν είχαν καμία απολύτως επαφή με τη μητέρα (ούτε καν τηλεφωνική), η κορτιζόλη παρέμεινε σε υψηλά επίπεδα για αρκετές ώρες μετά το πείραμα.
Εντυπωσιακά ήταν τα αποτελέσματα και στη μελέτη της ορμόνης ωκυτοκίνης. Η ορμόνη της «ζεστασιάς» και της αγάπης εκτοξεύτηκε σε όσα παιδιά έτρεξαν αμέσως στη μητρική αγκαλιά ενώ σε ιδιαίτερα ψηλά επίπεδα κινήθηκε για αρκετές ώρες και σε όσα είχαν απλά επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τη μητέρα τους. Αντίθετα, η ωκυτοκίνη, παρέμεινε σε πολύ χαμηλά επίπεδα σε όσα παιδιά δεν είχαν καμία επαφή με τη μητέρα τους.
Η ορμόνη της αγκαλιάς
Μια εξαιρετικά αναγκαία για τον άνθρωπο αλλά και για όλα τα θηλαστικά είναι η ορμόνη ωκυτοκίνη, που πολλές φορές απαντάται και ως η «ορμόνη της αγκαλιάς».
Παρέχει ένα αίσθημα ζεστασιάς, εμπιστοσύνης και ανακούφισης και εκκρίνεται όχι μόνο στις περιπτώσεις γονεϊκής σχέσης αλλά και σε σχέσεις ερωτικές ή φιλικές.
Και ενώ εδώ και χρόνια οι ερευνητές γνωρίζουν την ύπαρξη της ωκυτοκίνης και την επίδρασή της στον οργανισμό, αυτό που αγνοούσαν είναι πως η ορμόνη αυτή ανακουφίζει τον οργανισμό μόνο με την φυσική παρουσία και επαφή (π.χ. με την αγκαλιά).
Με τη νέα έρευνα, αποδείχθηκε, πως την φυσική επαφή μπορεί υποκαταστήσει και η φωνή –αν και σε μικρότερο βαθμό- και οι λέξεις να έχουν σχεδόν την ίδια επίδραση με μια αγκαλιά, ένα φιλί ή ένα χάδι.
«Σερφάρει» το 44% των Ελλήνων
Χαμηλοί παρέμειναν και το 2010 οι ρυθμοί αύξησης της χρήσης του Διαδικτύου στην Ελλάδα. Σύμφωνα με μελέτη του Παρατηρητηρίου για την Κοινωνία της Πληροφορίας που βασίζεται στα στοιχεία που ανακοινώθηκαν από τη Eurostat, το ποσοστό των Ελλήνων που χρησιμοποιούν το Internet ανήλθε πέρσι σε 44%, δύο μόλις ποσοστιαίες μονάδες πάνω από το ποσοστό του 2009, ενώ τακτικοί χρήστες είναι το 41% (+3 μονάδες).
Αντίστοιχα, το ποσοστό των νοικοκυριών φθάνει στο 46% (από 38%). Το πρόβλημα είναι πως η Ελλάδα δεν δείχνει να μειώνει την απόσταση από την Ευρώπη καθώς ο μέσος όρος της Ε.Ε είναι 69% για τη συνολική, 65% για την τακτική χρήση και 70% στα νοικοκυριά. Τα ποσοστά χρήσης είναι υψηλότερα στους άνδρες (49% έναντι 40% στις γυναίκες) και στις νεαρές ηλικίες (86% στην κατηγορία 16-24 ετών αλλά μόλις 35% σε εκείνη των 35-44 ετών). Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, η Αττική συγκεντρώνει το υψηλότερο ποσοστό νοικοκυριών με σύνδεση στο διαδίκτυο (57%), ενώ η Βόρεια και η Κεντρική Ελλάδα τα χαμηλότερα (37% και 38% αντίστοιχα).
Τα νησιά του Βορείου Αιγαίου και η Κρήτη παρουσιάζουν καλύτερες, συγκριτικά, επιδόσεις και πλησιάζουν περισσότερο τους δείκτες της Αττικής.
Από τα νοικοκυριά που δεν έχουν σύνδεση, η πλειονότητα προβάλλει ως κυριότερο λόγο την έλλειψη ενδιαφέροντος για τις πληροφορίες του διαδικτύου (34%) και την έλλειψη δεξιοτήτων χρήσης (33%). Επίσης, το 95% των Ελλήνων 16-74 ετών έχει κινητό τηλέφωνο, ενώ το 25% χρησιμοποιεί το κινητό του για πρόσβαση στο Διαδίκτυο.πηγή
Δευτέρα 23 Μαΐου 2011
Πιο αδύναμα τα παιδιά της «γενιάς των υπολογιστών»
Πιο αδύναμα και λιγότερο μυώδη είναι τα παιδιά της σύγχρονης «γενιάς των υπολογιστών», καθώς οι υπαίθριες δραστηριότητες έχουν εκλείψει, με το διαδίκτυο και τα video games να κερδίζουν σταθερά έδαφος.
Ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Γκάβιν Σάντερκοκ του πανεπιστημίου Έσεξ, έκαναν συγκριτική μελέτη για το πόσο δυνατά ήταν 315 δεκάχρονα αγόρια το 2008, σε σχέση με μια ομάδα 309 παιδιών ίδιας ηλικίας πριν από μία δεκαετία, το 1998.
Ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Γκάβιν Σάντερκοκ του πανεπιστημίου Έσεξ, έκαναν συγκριτική μελέτη για το πόσο δυνατά ήταν 315 δεκάχρονα αγόρια το 2008, σε σχέση με μια ομάδα 309 παιδιών ίδιας ηλικίας πριν από μία δεκαετία, το 1998.
Αν κυνηγάτε την ευτυχία…θα σας διαφύγει
Ενώ το κυνήγι της ευτυχίας μοιάζει λογικός στόχος, νέα έρευνα υποδεικνύει ότι το να έχετε προσωπικό στόχο την ευτυχία εμποδίζει την απόκτησή της.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι γυναίκες που έδιναν μεγαλύτερη αξία στην ευτυχία είχαν την τάση να αναφέρουν ότι είναι λιγότερο ευτυχισμένες και περισσότερο θλιμμένες σε σχέση με γυναίκες που δεν έδιναν τόση σημασία στη διατήρηση του χαμόγελου.
Η ερευνήτρια Iris Mauss, του Πανεπιστημίου του Ντένβερ, δήλωσε ότι το να θέλει κάποιος να είναι ευτυχισμένος τον καθιστά λιγότερο ευτυχή. Αν επισταμένως στοχεύουμε στην ευτυχία, φαίνεται πως οδηγούμαστε σε σαμποτάζ της.
Στην πρώτη έρευνα, επιστήμονες εξέτασαν 59 γυναίκες που ανέφεραν την ύπαρξη στρεσογόνου γεγονότος το προηγούμενο εξάμηνο όπως διαζύγιο, τραυματισμό, τραυματισμό ή θάνατο στενού μέλους της οικογένειας, ξαφνική απώλεια εργασίας ή έκθεση σε εγκληματική πράξη. Οι γυναίκες επίσης υπέδειξαν την αξία που έβαζαν στην ευτυχία και το επίπεδο του στρες.
Μεταξύ των γυναικών που ανέφεραν χαμηλότερα επίπεδα στρες, όσες εκτιμούσαν την ευτυχία περισσότερο ανέφεραν ότι είναι λιγότερο ευτυχισμένες και είχαν κατά μέσον όρο 17 συμπτώματα κατάθλιψης έναντι 4 που είχαν γυναίκες με χαμηλό στρες που εκτιμούσαν τα επίπεδα ευτυχίας. Ανεξάρτητα από την αξία που έβαζαν στην ευτυχία, οι γυναίκες με υψηλό στρες δεν έδειξαν σημαντικές διαφορές στα επίπεδα ευτυχίας.
Η Mauss εξήγησε ότι είναι σημαντικό, επειδή γυναίκες με υψηλότερα επίπεδα στρες μπορούν να αποδώσουν στη δυστυχία τους το στρες. Έτσι, ανεξάρτητα από την αξία που βάζουν στην ευτυχία, το στρες δεν είναι πιθανόν να τους αφήσει την ευκαιρία να ανησυχούν για το επίπεδο ευτυχίας που έχουν κατακτήσει.
Ενώ η έρευνα έδειξε σχέση μεταξύ της εστίασης στην ευτυχία και την πραγματική ευτυχία, δεν έδειξε ότι το ένα προκαλεί το άλλο.
Στη δεύτερη έρευνα, επιστήμονες τοποθέτησαν 69 φοιτήτριες σε 2 ομάδες. Μισές διάβασαν σχετικά με το πώς η αξία της ευτυχίας μπορεί να επηρεάσει τις κοινωνικές σχέσεις, την επαγγελματική επιτυχία και την υγεία, ενώ άλλες διάβασαν ότι οι ακριβείς κρίσεις μπορούν να οδηγήσουν στα ίδια οφέλη.
Οι συμμετέχουσες παρακολούθησαν είτε μια χαρούμενη είτε μια θλιβερή ταινία.
Όσες διάβασαν για τα οφέλη της ακρίβειας των κρίσεων ανέφεραν υψηλότερα επίπεδα ευτυχίας μετά τη χαρούμενη ταινία. Όσες διάβασαν για την αξία της ευτυχίας ανέφεραν παρόμοια χαμηλά επίπεδα ευτυχίας με όσες παρακολούθησαν τη θλιβερή ταινία. Υπήρξε μικρή διαφορά στην αξιολόγηση ευτυχίας μεταξύ των 2 ομάδων μετά τη θλιβερή ταινία.
Η Mauss σημείωσε 2 μηχανισμούς με τους οποίους γυναίκες που εστιάζουν στην ευτυχία μπορεί να βρουν τον εαυτό τους δυστυχή.
Ενδεχομένως μπορούν να θέτουν υψηλότερους στόχους για τον εαυτό τους.
Όταν οι άνθρωποι θέλουν να είναι ευτυχισμένοι, θέτουν υψηλότερα standards τα οποία είναι περισσότερο πιθανό να υπολείπονται. Αυτό με τη σειρά του μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη δυσαρέσκεια μειώνοντας τα επίπεδα ευτυχίας και ευεξίας. Η δεύτερη έρευνα, δήλωσε, παρέχει ενδείξεις για αυτό, καθώς η σχέση ήταν το αποτέλεσμα πειράματος σχετικά με την παρακολούθηση θλιβερής ταινίας.
Μπορεί ακόμα η έμφαση στην προσωπική ευτυχία να οδηγεί κάποιον να παραμελεί τις σχέσεις του με την οικογένεια και τους φίλους. Μπορεί να έχει αρνητική επίδραση στις κοινωνικές σχέσεις,
Η Mauss δήλωσε ότι αν κάποιος θέλει να είναι ευτυχισμένος μπορεί ενδεχομένως να εστιάζει στον εαυτό του και να έχει αρνητικές επιπτώσεις στις κοινωνικές του σχέσεις.
Ο Jonathan Schooler, του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, στη Σάντα Μπάρμπαρα, δήλωσε ότι αν και χρειάζεται περαιτέρω έρευνα για να επιβεβαιωθούν τα ευρήματα η νέα μελέτη περιέχει ενδείξεις ότι το να θέτει κάποιος στόχο την ευτυχία μπορεί να υπονομεύει τον ίδιο το στόχο.
Ο Schooler, που δεν έλαβε μέρος στην έρευνα, δήλωσε ότι μια αιτία που οι άνθρωποι είναι ευάλωτοι όταν δίνουν έμφαση αναλυτικά στο κυνήγι της ευτυχίας είναι ότι προδιαθέτουν τον εαυτό τους στην απογοήτευση.
Δήλωσε ότι μια καλή στρατηγική θα ήταν να θέτουμε στόχους με συγκεκριμένο τέλος-συγκεκριμένους στόχους, κατορθώματα ή επιβραβεύσεις.
Πρόσθεσε ότι αν κάποιος θέλει να είναι ευτυχισμένος, η ευτυχία μπορεί να δραπετεύσει. Πόσο σίγουρος είναι κάποιος ότι είναι τόσο ευτυχής όσο ήλπιζε; Η ευτυχία δεν έχει αυταπόδεικτο δείκτη που μας ενημερώνει ότι την κατορθώσαμε. Εξαιτίας αυτού μπορεί να διαφεύγει.
Η Mauss εξηγεί ότι δεν λέει να μην προσπαθούμε να είμαστε ευτυχισμένοι αλλά ότι μια υπερβολική εστίαση στην ευτυχία μπορεί να έχει τις αρνητικές της πλευρές. Δεν είναι πάντα κακό να κυνηγάμε την ευτυχία. Αν δώσουμε στους ανθρώπους τα σωστά όπλα για το κυνήγι της, μπορούν να αυξήσουν την ευτυχία και την ευεξία τους.
Δήλωσε ότι υπάρχουν ορισμένες μέθοδοι που μπορεί να βοηθήσουν τελικά ανθρώπους να αποκτήσουν την ευτυχία χωρίς την αρνητική επίδραση που συνοδεύει τον στόχο. Ένας τρόπος, δήλωσε, μπορεί να είναι να ασχολούνται με τα συναισθήματα τους οι άνθρωποι κάνοντας δραστηριότητες που τους ευχαριστούν αποσύροντας την εστίαση από το στόχο της ευτυχίας καθεαυτής.
Άλλος τρόπος είναι να αλλάξει το είδος της ευτυχίας που κυνηγά κάποιος. Σύμφωνα με την ειδικό φαίνεται πως οι άνθρωποι κυνηγούν την ευτυχία σαν προσωπικό ηδονιστικό αποτέλεσμα. Στην πραγματικότητα υπάρχουν πολλοί ορισμοί της ευτυχίας και ορισμένοι μπορεί να αποφεύγουν την αυτοϋπονόμευση.
Η Mauss δήλωσε ότι, για παράδειγμα, το να κάνουμε ευτυχισμένους τους άλλους ανθρώπους μπορεί να αποτελεί καλό ορισμό της ευτυχίας. Υποθέτει ότι αν κάποιος δεν ακολουθεί μια ηδονιστική εκδοχή της ευτυχίας αλλά μιας που βασίζεται στον αλτρουισμό ή τους κοινωνικούς δεσμούς, το κυνήγι αυτού του είδους της ευτυχίας μπορεί να μην έχει αρνητική επίδραση στον εαυτό του.
Ωστόσο, ο Schooler δήλωσε ότι η έρευνα δεν είναι ακόμα πολύ προχωρημένη για να δικαιολογεί δραστικές αλλαγές στους στόχους που οι άνθρωποι έχουν θέσει για τον εαυτό τους.
Πρόσθεσε ότι το να κάνουμε τον εαυτό μας ευτυχισμένο είναι πολύ σημαντικό θέμα αλλά θεωρεί ότι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στη μεγάλη αλλαγή των στόχων μας με βάση αυτό.
Η έρευνα, επιστημόνων από τα Πανεπιστήμια Denver, Boston College, Hebrew University και the University of California, δημοσιεύεται στο περιοδικό Emotion.
Η ομάδα σημειώνει ότι η έρευνα μπορεί να μην εφαρμόζει σε όλες τις κουλτούρες, καθώς οι Αμερικανοί μπορεί να προσδίδουν υψηλότερη αξία στο κυνήγι της ευτυχίας.
Σάββατο 21 Μαΐου 2011
Πονάτε; Σταυρώστε τα χέρια και θα περάσει!
Μία ενδιαφέρουσα διαπίστωση έκανε ομάδα επιστημόνων στο University College του Λονδίνου, σχετικα με το πώς ο εγκέφαλος μπορεί να ξεγελαστεί και εμείς να αποφύγουμε τον πόνο.
Για την ακρίβεια βρήκαν ότι σε περίπτωση που το χέρι μας πονάει, το να σταυρώσουμε τα χέρια μπροστά στο σώμα βοηθά να μην νιώθουμε τον πόνο.
Παρασκευή 20 Μαΐου 2011
Η πολλή χαρά βλάπτει σοβαρά την υγεία
Η υπέρμετρη χαρά μπορεί να βλάψει σοβαρά την υγεία! Αυτό προειδοποιούν επιστήμονες οι οποίοι ανακάλυψαν ότι τα άτομα που είναι συνεχώς χαρούμενα πεθαίνουν νωρίτερα από τους πιο «μουρτζούφληδες» συνομηλίκους τους.
Έμφυτο το αίσθημα της δικαιοσύνης
«Δύο πράγματα με γεμίζουν δέος: Ο έναστρος ουρανός πάνω από μένα και ο ηθικός νόμος μέσα μου (η συνείδηση)».
Με αυτή τη φράση ο Γερμανός φιλόσοφος Εμμανουήλ Καντ αποτύπωνε μια αλήθεια που έρχεται σήμερα να αποδείξει η επιστήμη: ο ηθικός νόμος, και συγκεκριμένα το αίσθημα της δικαιοσύνης, είναι ενσωματωμένος στην ίδια τη φύση του ανθρώπου.
Τετάρτη 18 Μαΐου 2011
Οι φαν πλήττουν όταν τα ινδάλματά τους "τουϊτάρουν" συνέχεια
Οι διάσημοι που βομβαρδίζουν το κοινό τους με συνεχείς ενημερώσεις στο Twitter είναι πιθανό να έχουν πιο σύντομη επαγγελματική σταδιοδρομία από εκείνους που είναι πιο φειδωλοί στα λεγόμενά τους και διατηρούν μια αύρα μυστηρίου, σύμφωνα με έρευνα της εταιρίας Bauer Media.
«Στην εποχή της άμεσης κοινωνικής δικτύωσης, είναι πολύ εύκολο για κάποιον να παρακολουθεί τις κινήσεις διάσημου μουσικού κάθε λεπτό της ημέρας του», αναφέρει η έκθεση Phoenix IV.
Παρότι οι νεαροί καταναλωτές δήλωσαν στη δημοσκόπηση ότι η ιδέα 24ωρης επαφής με τα μουσικά τους ινδάλματα είναι περίφημη ιδέα, οι μεγαλύτεροι σε ηλικία ερωτηθέντες απάντησαν ότι νοσταλγούν τις εποχές, όταν οι σταρς ήταν «απόμακροι».
«Η συνάντηση με τα μέλη του αγαπημένου μας συγκροτήματος δεν σημαίνει πια δέκα ώρες αναμονή έξω από συναυλιακό χώρο. Η μερική αποστασιοποίηση από τα ινδάλματά μας μπορεί, όμως, να αποτελέσει μέθοδο διατήρησης της λάμψης τους», λέει η Νίκολα Μπράουν, πρώην διευθύντρια του μουσικού περιοδικού «Kerrang!».
Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η Αμερικανίδα ηθοποιός Ντεμί Μουρ, με περισσότερους από 3,5 εκατομμύρια «ακολούθους» στη σελίδα της του Twitter. Την Παρασκευή, η δημοφιλής ηθοποιός έγραφε: «Νομίζω ότι μου αρέσουν οι μπούκλες με χωρίστρα στο πλάι. Χρειάζεται μία αλλαγή από τη χωρίστρα στη μέση».
«Στην εποχή της άμεσης κοινωνικής δικτύωσης, είναι πολύ εύκολο για κάποιον να παρακολουθεί τις κινήσεις διάσημου μουσικού κάθε λεπτό της ημέρας του», αναφέρει η έκθεση Phoenix IV.
Παρότι οι νεαροί καταναλωτές δήλωσαν στη δημοσκόπηση ότι η ιδέα 24ωρης επαφής με τα μουσικά τους ινδάλματα είναι περίφημη ιδέα, οι μεγαλύτεροι σε ηλικία ερωτηθέντες απάντησαν ότι νοσταλγούν τις εποχές, όταν οι σταρς ήταν «απόμακροι».
«Η συνάντηση με τα μέλη του αγαπημένου μας συγκροτήματος δεν σημαίνει πια δέκα ώρες αναμονή έξω από συναυλιακό χώρο. Η μερική αποστασιοποίηση από τα ινδάλματά μας μπορεί, όμως, να αποτελέσει μέθοδο διατήρησης της λάμψης τους», λέει η Νίκολα Μπράουν, πρώην διευθύντρια του μουσικού περιοδικού «Kerrang!».
Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η Αμερικανίδα ηθοποιός Ντεμί Μουρ, με περισσότερους από 3,5 εκατομμύρια «ακολούθους» στη σελίδα της του Twitter. Την Παρασκευή, η δημοφιλής ηθοποιός έγραφε: «Νομίζω ότι μου αρέσουν οι μπούκλες με χωρίστρα στο πλάι. Χρειάζεται μία αλλαγή από τη χωρίστρα στη μέση».
Τρίτη 17 Μαΐου 2011
Ζουν περισσότερο όσοι παντρεύονται μορφωμένες γυναίκες...
Όχι, δεν πρόκειται για μια παγκόσμια συνομωσία των μορφωμένων γυναικών προκειμένου να πείσουν τους συζύγους τους για τα πλεονεκτήματά τους. Απλά, αυτό ισχυρίζεται μια έρευνα Σουηδών επιστημόνων…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)

