Είχαμε οίστρο...
Χρονοντούλαπο:
Contact via email
m@il at:
Just the two of us........... Από το Blogger.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αποσπάσματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αποσπάσματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2010
Νίκος Καζαντζάκης - Ασκητική
3:38 μ.μ.
|
Αναρτήθηκε από
antgeo
Αληθινά, τίποτα δεν μοιάζει περισσότερο με το μάτι του Θεού όσο το μάτι του παιδιού, που, για πρώτη φορά, βλέπει και δημιουργεί τον κόσμο. Χάος ήταν πρωτύτερα ο κόσμος, τα πλάσματα όλα, ζώα, δέντρα, άνθρωποι, πέτρες, έρρεαν αξεδιάλυτα μπροστά από το μάτι του παιδιού, όχι μπροστά του, μέσα του, όλα, σχήματα, χρώματα, φωνές, μυρωδιές, αστραπές, και δεν μπορούσε να τα στερεώσει, να βάλει τάξη. Ο κόσμος του παιδιού δεν είναι καμωμένος από λάσπη ν’ αντέχει, είναι από σύννεφο, δροσερό αεράκι φυσούσε από τα μελίγγια του παιδιού κι ο κόσμος πύκνωνε, αραίωνε κι αφανίζονταν. Όμοια, πριν από τη Δημιουργία, θα περνούσε και από το μάτι του Θεού το χάος.
Το ασήμαντο αυτό ξεσκεπάζει ολάκερη μέθοδο που αντικρίζω την πραγματικότητα.
Ο φοβητσιάρης νους τρέμει μην ξεστομίσει καμιά ανοησία και πληγωθεί η αξιοπρέπειά του, με άναντρη, φρόνιμη αοριστολογία ονοματίζει ό,τι είναι ανίκανος να ξεδιαλύνει. Φωνάζει, εξηγάει, αποδείχνει, διαμαρτύρεται, μα μια φωνή μέσα μου σηκώνεται: «Σώπα, μυαλό, ν’ ακούσουμε την καρδιά», του φωνάζει. Ποια καρδιά; την ουσία της ζωής, την παραφροσύνη.
Κι η καρδιά αρχίζει και κελαηδάει...
Δεν μπορούμε ν’ αλλάξουμε την πραγματικότητα, ας αλλάξουμε τότε το μάτι που βλέπει την πραγματικότητα. Αυτό έκανα όταν ήμουν παιδί, αυτό κάνω και τώρα.
Το ασήμαντο αυτό ξεσκεπάζει ολάκερη μέθοδο που αντικρίζω την πραγματικότητα.
Ο φοβητσιάρης νους τρέμει μην ξεστομίσει καμιά ανοησία και πληγωθεί η αξιοπρέπειά του, με άναντρη, φρόνιμη αοριστολογία ονοματίζει ό,τι είναι ανίκανος να ξεδιαλύνει. Φωνάζει, εξηγάει, αποδείχνει, διαμαρτύρεται, μα μια φωνή μέσα μου σηκώνεται: «Σώπα, μυαλό, ν’ ακούσουμε την καρδιά», του φωνάζει. Ποια καρδιά; την ουσία της ζωής, την παραφροσύνη.
Κι η καρδιά αρχίζει και κελαηδάει...
Δεν μπορούμε ν’ αλλάξουμε την πραγματικότητα, ας αλλάξουμε τότε το μάτι που βλέπει την πραγματικότητα. Αυτό έκανα όταν ήμουν παιδί, αυτό κάνω και τώρα.
Ετικέτες
Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου 2010
Ο Γέλως στην αρχαία Ελλάδα
Οι Αρχαίοι Έλληνες ανέλυσαν με σοβαρότητα το αστείον, διότι αυτό αποτελεί γεγονός της ζωής. Είναι θλιβερό το φαινόμενον, ό,τι τα Ελληνικά πανεπιστήμια δεν ησχολήθησαν με το χιούμορ στην Αρχαία Ελλάδα…Γι’αυτόν τον λόγον ένα ευχάριστον τμήμα του πολιτισμού παραμένει ανεξερεύνητον. Ενώ είναι πολύ ενδιαφέρον, διότι περιέχει ζητήματα ψυχολογίας, κοινωνιολογίας, φιλοσοφίας, ηθών και ιστορίας…
~~
Ας αρχίσωμεν με την προέλευσιν της λέξεως χιούμορ, που χρησιμοποιείται γενικώς. Ετυμολογικώς προέρχεται εκ της Ελληνικής γλώσσης και συγκεκριμένως ανήκει στην ηλειακήν διάλεκτον, κατά την οποίαν εχρησιμοποιείτο το ρ αντί του ς στην κατάληξιν των λέξεων…
~~
Η Ελληνική λέξη χύμορ ή χυμός σημαίνει «αίσθημα τέρψεως» Το χύμορ οι Λατίνοι το μετέφεραν στην γλώσσαν των, ως humor εκ του οποίου το παρέλαβαν οι Άγγλοι και άλλοι λαοί με την γνωστήν προφοράν χιούμορ.
Ο γέλως προέρχεται από το αίσθημα της χαράς…
~~
Το αστείον προυποθέτει πνευματική καλλιέργειαν, δηλαδή πολιτισμόν, δι αυτό και «αστείος» αρχικώς ωνομάζετο ο κάτοικος του άστεως…της πόλεως. Κατά την αρχαιοελληνική παράδοση ο γέλως ήτο δώρον της θεάς Αφροδίτης προς τους ανθρώπους μαζί με τον πόθον και την ηδονήν.
~~
Ακόμη ας επισημάνωμεν μιαν λεπτομέρειαν. Σήμερον όταν κάποιος λέγη ή κάνη ανεπιτυχή αστεία τον αποκαλούμεν «κρύον» Η λέξις προέρχεται από την αρχαία Ελλάδα…παραδίδεται ότι ή εταίρα Γνάθαινα προσέφερε παγωμένον οίνον στους φίλους της. Ο κωμωδιογράφος Δίφιλος την ερώτησε : «Πως κατορθώνει να κρυώνη τόσον πολύ τον οίνον ;» εκείνη του απήντησε : «τον σκεπάζω με τα έργα σου» Ο χαρακτηρισμός λοιπόν κάποιου ως «κρύου» έχει ιστορίαν δύο και πλέον χιλιετιών.
~~
Οι Έλληνες εφεύρον και συχνώς εχρησιμοποιούν το λογοπαίγνιον. Δηλαδή μετεχειρίζοντο την ίδιαν λέξιν με διαφορετικήν σημασίαν. Επί παραδείγματι ο Διογένης βλέπων τον οφθαλμίατρον Διδύμωνα, γνωστόν φιλογύνην, να εξετάζη τον οφθαλμόν κάποιας ωραίας νεαράς του είπεν : «Πρόσεχε Διδύμωνα μήπως εξετάζων τον οφθαλμόν πειράξης την κόρην»
Κωνσταντίνος Πλεύρης
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)
