Χρονοντούλαπο:

Contact via email

Just the two of us........... Από το Blogger.
Κυριακή 12 Δεκεμβρίου 2010

PostHeaderIcon Μουσική: Five Star Hotel - This Sound






Είναι η γενικότερη ανισορροπία των πρόσφατων μηνών που δίνει αρχικά το πλεονέκτημα στους σχοινοβάτες... Πάλι καλά που βρίσκεται συγχρόνως κι ένας τομέας της ημεδαπής που κρατεί τα κεκτημένα του καλώς: η μουσική, και δη η ποπ... Ώστε να 'χουμε το αντικείμενο χειροπιαστό για να βγάλουμε και τα αντιστοίχως κείμενα, ξεκουράζοντας προσωρινά τριτοβάθμιους και μεταπτυχιακούς.


Που λέτε, το "πες καμιά ιδέα" είναι ένας απλός ενάντια-στην-πλήξη ειρμός. Στα απανταχού φοιτητικά μυαλά και στέκια πετάγεται τόσο συχνά ώστε τον λες ως και τυπικό, χωρίς κάπου ν' ανοίγει. Θέτοντάς τον μεταξύ νέων, ωστόσο, η απάντηση που παίρνει δεν είναι πάντοτε έτσι. Π.χ. οι θεσσαλονικείς Γιώργος Μπέγκας και Γιάννης Κρέτσιος -υπό παρόμοιες συνθήκες, τρόπος του λέγειν τώρα- έβαλαν τους Five Star Hotel στην αφετηρία, σπουδάζοντας στο Μπέρμινχαμ. Επιστρέφοντας πίσω, κείνο το ξεχασμένο απ' τους πάντες πια ολυμπιακό έτος της δήθεν αφθονίας, ξεκίνησαν και τις κυκλοφορίες: "Enjoy The Greeks", τίτλος επίκαιρος όσο ποτέ και πλέον πανευρωπαϊκής αίγλης, συλλογή του '04, "This Is The Night" ι-πι με επιταγή δικαιωμάτων στο μεταλλικό κουτί των PIL, δυο χρόνια αργότερα, "Coca Cola Soundwave" το '07 - στάδια 1, 2, 3 μιας προθέρμανσης με νεκρό ρελαντί για το μόλις φετινό μεγάλο "This Sound"... Κι αν στο popular κηποθέατρο η παραπλάνηση και το ξεγέλασμα μερικές φορές πάνε μαζί με την αξιότερη παράσταση, καθότι η πειστική ηθοποιία ενέχει το ψέμα ως ζητούμενο όπως συμβουλεύουν αυτοί που ξέρουν, όλα τα παραπάνω είναι αληθή μέχρι και το τελευταίο τους κόμμα.


Το καταληκτικό ατού του δίσκου είναι πως εκδίδεται από νοσταλγούς και καθυστερημένα. Πολύ, αν αναλογιστείς τη ζύμωση ετών και το ότι περιέχει μόλις 11 τραγούδια. Πώς τρέπεται σε προσόν κάτι που διαβάζοντάς το σου κολλάει μόνον ως αρνητικό; Δεν το φανταζόσουν, αλλά έγινε κι αυτό, αντιστροφή κυρίαρχου νοήματος σε κυκλοφορία ελληνικού γκρουπ. Εξάλλου, το άγγιγμα του χρόνου σ' ένα καλό τραγούδι είναι πάντοτε εθελοντής σύμμαχος, γνωστό.


Ανασκαλεύοντας τούτη την αναθέρμανση των εγχώριων, πρώιμων 90s που ακούς στο "This Sound", στέκεσαι στις όμορφες μελωδίες αλλά και στο εξαιρετικό για την μπάντα κεφάλαιο των synths και του programming, του Αντώνη Βέλλιου. Χωρίς αυτά, όλα θα προσγειώνονταν στην απευκταία για άλμπουμ του είδους συνηθισμένη κατάσταση - η ρουτινιάρικη, τυπική ποπ παραμένει ό,τι πιο εύκολο για γκρέμισμα ανεξαρτήτως εποχής. Επίσης, είναι προβλέψιμο το ολίσθημα σε αντίστοιχα συγκροτήματα να ανεβάζουν στα λάιβ τις κιθάρες (τους Five Star Hotel δεν τους έχω δει), στρώνοντας αλλιώς το χαλί και πιστεύοντας ότι τοιουτοτρόπως δρουν βελτιωτικά... Τώρα, απ' το στούντιο βγαλμένα κι αντρειωμένα καταγράφονται κομμάτια όπως τα "Minimal" και "Can You Understand?", αρκούντως κι ευσήμως ραδιοφωνικά, όπως και τα περισσότερα απ' τα υπόλοιπα, ακόμα κι όσα σκοντάφτουν κάπως στην ερμηνεία.


Βέβαια, οι Five Star Hotel δεν κοντράρονται με τις αναφορές που προκαλούν, σε ύφος και στιλ περισσότερο, και περί αυτού συζητούμε κι ολοκληρώνουμε. Είναι ξεκάθαρο πως το πιο "αδύναμο" τρακ των Next Time Passions είναι πάνω απ' την ιδεατή μέση του "This Sound". Αν καταλάβουν το μέτρο θετικώς, θα δουν και τη λύση που τους δίνεται στο δωμάτιο στο τέλος του διαδρόμου. Ονομάζεται διαρρηκτική δημιουργικότητα, τους προκαλεί, έχουν τα φόντα κι αν την ακολουθήσουν μας (τους) περιμένουν ακόμη περισσότερα. Οι προσδοκίες ποτέ τους δεν απαξίωσαν το τώρα και το αποτέλεσμά του, από κάπου πρέπει να ξεκινήσει κανείς.


Ντεμπούτο σπουδαίο, λοιπόν, με τις άλλοτε λανθάνουσες άλλοτε υπερβολικές, μα πάντοτε γοητευτικές, αναλογίες του πατρόν που βάζανε οι παλιοί ραφτάδες, κι οι οποίες έφτασαν να μας λείπουν πιο πολύ απ' τα πεντάστερα ξενοδοχεία και το σεξ στα βελούδα. Ακούστε το.


Πηγή: Πάνος Πανότας @ www.mic.gr

PostHeaderIcon 93 χρόνια μετά βρέθηκε ο τάφος Έλληνα πιλότου στη Τουρκία.

93 ολόκληρα χρόνια από τη κατάρριψή του από Γερμανό πιλότο,ο τάφος ενός ηρωϊκού Έλληνα πιλότου εντοπίστηκε στο Τσανάκαλλε της Τουρκίας! Η επίμονη έρευνα του ιστορικού της Σχολής Ικάρων Κώστα Λαγού, αποκάλυψε και επιβεβαίωσε ότι ο αεροπόρος-ανθυποπλοίαρχος του Ελληνικού Ναυτικού Σώματος Σπύρος Χάμπας έχει ενταφιαστεί σε τουρκικό έδαφος.

Η ιστορία του Σπύρου Χάμπα και η κατάρριψή από ένα Γερμανό πιλότο «άσσο»,στις 23 Ιανουαρίου 1918,είναι «μυθιστορηματική».

Κατάσταση «Γκέμπεν» και λοταρία θανάτου!


19 Ιανουαρίου 1918: Ο Σπύρος Χάμπας βρίσκεται στη Θάσο,όπου υπάρχουν ελληνικά αεροσκάφη της Ναυτικής –τότε- Αεροπορίας. Ετοιμάζεται να αναχωρήσει για το Μούδρο της Λήμνου,όπου σταθμεύει άλλη μοίρα αεροσκαφών. Λίγες ώρες πριν την αναχώρησή του ,προκύπτει η «Κατάσταση Γκέμπεν». Ήταν η κωδική ονομασία της επιχείρησης βύθισης από αέρος του γερμανικού καταδρομικού Γκέμπεν.







Ο Χάμπας παραλαμβάνει το σήμα για την επιχείρηση και ετοιμάζεται να αναλάβει δράση ,γιατί πίστευε ότι «η τύχη αυτόν επέλεξε»! Ο διοικητής του Αριστείδης Μωραϊτίνης ,αντιδρά όπως και οι υπόλοιποι χειριστές που θέλουν να πετάξουν. Ο Μωραϊτίνης διατάσσει το Χάμπο να γράψει σε χαρτάκια όλα τα ονόματα των πιλότων ακόμη και το δικό του. Όποιο όνομα θα τραβούσε ο Χάμπας μέσα από το κράνος,αυτός θα πετούσε. Το χαρτάκι που επέλεξε έγραφε: Σπύρος Χάμπας. Κανείς δεν σκέφτηκε να ρίξει μια ματιά και στα υπόλοιπα χαρτάκια. Όλα έγραφαν «Σπύρος Χάμπας»!



Ο Χάμπας συμμετέχει στις αεροπορικές επιχειρήσεις εναντίον του Γκέμπεν που έχει προσαράξει στο Ναγαρά. Στις 21 Ιανουαρίου 1918 γίνεται γνωστό ότι ο Χάμπας καταρρίφθηκε από τουρκικά αντιαεροπορικά ενώ βομβάρδιζε το Γκέμπεν. Αυτό κατέγραψε η ιστορία.
Όπως συμβαίνει συχνά όμως τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Μία φωτογραφία που ανακάλυψε τυχαία ο ιστορικός Κώστας Λαγός στο διαδίκτυο -αυτή που δημοσιεύει και το Onanlert- απέδειξε ότι η ιστορία του Χάμπα ήταν κάπως διαφορετική και κυρίως στάθηκε η αφορμή για να εντοπιστεί 93 χρόνια μετά το θάνατό του,ο τάφος του.

Η φωτογραφία που είχε πάνω του ο Χάμπας και που ο Γερμανός "άσσος" που το κατέρριψε πήρε ως "ενθύμιο".Αριστερά ο Χάμπας.

Από την έρευνα αποκαλήφθηκε ότι ο Χάμπας κατερρίφθη στις 23 Ιανουαρίου από το Γερμανό «άσσο» πιλότο Εμίλ Μάϊνεκε. Ο Γερμανός είδε ότι το αεροσκάφος που χτύπησε έπεσε φλεγόμενο κοντά στην ακτή. Μόλις προσγιεώθηκε ζήτησε να ανασύρουν τον πιλότο . Πάνω του βρήκε τη φωτογραφία του Χάμπα μαζί μ΄ ένα βρετανό πιλότο,μπροστά στο αεροπλάνο του. Τη κράτησε για ενθύμιο. 93 χρόνια μετά ο Κώστας Λαγός την εντόπισε και άρχισε να ξετυλίγει το κουβάρι των γεγονότων που τον οδήγησαν μέχρι το τάφο του ηρωϊκού Έλληνα πιλότου. Πήγε ο ίδιος στο Τσανάκκαλε . Στο νεκροταφείο του Αγγλικού Προξενείου ανάμεσα στους 91 τάφους βρήκε και τον τάφο του Σπύρου Χάμπα.

πηγή : http://www.istorikathemata.com

PostHeaderIcon Το νεκροταφείο βρεφών της Αστυπάλαιας

Ορισμένα από τα αγγεία του εγχυτρισμού των βρεφών στην Αστυπάλαια

Μοναδικό στον κόσμο το νεκροταφείο βρεφών με ταφές σε πήλινα αγγεία, που έχει αποκαλυφθεί στην Αστυπάλαια. Η ανασκαφή έφερε στο φως πάνω από 2.500 χιλιάδες ταφές βρεφών, κυρίως νεογέννητων μωρών, τα οποία είχαν εναποτεθεί μέσα σε πήλινα αγγεία, σύμφωνα με έναν τρόπο ταφής που ονομάζεται εγχυτρισμός.


Η ταφή μέσα σε πήλινα αγγεία αρχικά χύτρες, αλλά και υδρίες, πίθους, αμφορείς ή και άλλα σχήματα αγγείων, ήταν ο πιο συνηθισμένος τρόπος ταφής στην αρχαία εποχή για μωρά, συμβολίζοντας πιθανόν τη μήτρα της μητέρας τους.

Οι τάφοι των βρεφών με τους εγχυτρισμούς αποκαλύφθηκαν στη θέση Κυλίνδρα.

Η ταφή του βρέφους γινόταν συνήθως από οπή που ανοιγόταν στην κοιλιά του αγγείου, η οποία στη συνέχεια καλυπτόταν με το ίδιο τεμάχιο που είχε αποκοπεί ή ακόμη και με κάποια πέτρα.

Οι επιστήμονες πιθανολογούν ότι στην περιοχή υπήρχε ιερό της γεωμετρικής εποχής, όπου έρχονταν πιστοί για να εναποθέσουν το χαμένο μωρό τους ή ακόμη και τα έμβρυα από τις αμβλώσεις. Στη συνέχεια ωστόσο το αρχικό ιερό της γεωμετρικής περιόδου με τα χρόνια εξελίχθηκε σε πανελλήνιο ιερό, όπου πιστοί προσέρχονταν να προσφέρουν το χαμένο μωρό τους, χωρίς κτερίσματα, το ίδιο ως αφιέρωμα.

πηγή : http://echedoros.blogspot.com 

PostHeaderIcon ο Χρυσός της Ελλάδας

Πώς και γιατί η Τράπεζα της Ελλάδος πούλησε 20 τόνους για να αγοράσει ομόλογα

Ηταν άνοιξη του 1941, λίγο πριν από την είσοδο του γερμανικού στρατού στην Αθήνα, όταν ο τότε υποδιοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γεώργιος Μαντζαβίνος ακολουθώντας εντολή της ελληνικής κυβέρνησης ανέλαβε τη μεταφορά του χρυσού του ελληνικού κράτους στο εξωτερικό.
 Ο χρυσός φορτώθηκε στον Πειραιά στο αγγλικό καταδρομικό πλοίο «Διδώ», το οποίο με κίνδυνο να βυθιστεί παίρνοντας μαζί του το πολύτιμο φορτίο έφθασε μέσω Κρήτης στην Αίγυπτο.
 Από εκεί κατέληξε στη Νότια Αφρική, όπου παρέμεινε ως το τέλος του πολέμου.
 Μαζί με τον τότε υποδιοικητή και μετά την απελευθέρωση διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος ήταν ο 13χρονος γιoς του Αντώνιος Μαντζαβίνος, μέλος σήμερα του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της Τράπεζας της Ελλάδος.
 Ο γιος ήταν γραφτό να είναι σήμερα ένας από εκείνους που λόγω της θέσεώς τους στο εν λόγω συμβούλιο συναποφάσισαν για την πώληση 20 τόνων χρυσού από την κεντρική τράπεζα.

 
 Μοιάζει σαν μυθιστόρημα και εγείρει περιέργεια αλλά και ενστάσεις, σαν και αυτή που εκφράστηκε τις προάλλες με την κατάθεση ερώτησης 60 βουλευτών της ΝΔ, που είπαν ότι εν κρυπτώ η Τράπεζα της Ελλάδος πούλησε το χρυσάφι για να καλύψει τα κυβερνητικά ελλείμματα – αλλά μάλλον οι βουλευτές πιάστηκαν αδιάβαστοι.
 Στο διάστημα που μεσολάβησε από την πολεμική περιπέτεια του ελληνικού χρυσού ως σήμερα ο ρόλος του πολύτιμου μετάλλου σε μια οικονομία, αλλά και στην ελληνική ειδικότερα, έχει αλλάξει άρδην.
H εποχή που η ποσότητα χρυσού που διέθετε μια χώρα αντικατόπτριζε την ισχύ της οικονομίας της φαίνεται ότι έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. «Την εποχή μετά τον πόλεμο» αναφέρει ο κ. Μαντζαβίνος «η αξιοπιστία μιας κεντρικής τράπεζας και μιας οικονομίας βασιζόταν στον χρυσό που διέθετε. Σήμερα δεν υπάρχει ανάγκη να διατηρεί μια χώρα υψηλά αποθέματα χρυσού».
 
 Δεν είναι μόνο η κατάργηση του συστήματος σταθερών ισοτιμιών του Bretton Woods το 1971, με βάση το οποίο κάθε εθνικό νόμισμα σε κυκλοφορία είχε το ισοδύναμό του σε χρυσό μέσω της ισοτιμίας του με το δολάριο και μπορούσε να ανταλλαγεί με αυτόν ανά πάσα σιγμή.
 Για την Ελλάδα η είσοδος στην ΟΝΕ και η υιοθέτηση του ευρώ περιορίζουν σημαντικά την ανάγκη διατήρησης συναλλαγματικών διαθεσίμων και υψηλών αποθεμάτων χρυσού. «Με το ευρώ, η σημασία του χρυσού έχει σχεδόν εξαλειφθεί» τονίζει ο κ. Μαντζαβίνος.
* Τα αποθέματα ασφαλείας
Οσο υπήρχε η δραχμή, τα συναλλαγματικά διαθέσιμα και ο χρυσός ήταν απαραίτητα. Για τη στήριξη του εθνικού νομίσματος η Τράπεζα της Ελλάδος έπρεπε να διαθέτει σκληρά νομίσματα όπως το δολάριο, για να αντεπεξέλθει σε τυχόν κερδοσκοπικές επιθέσεις, αλλά και υψηλά αποθέματα χρυσού για την περίπτωση που τα συναλλαγματικά διαθέσιμα τελείωναν. Βέβαια ποτέ η ελληνική οικονομία δεν έφθασε στο σημείο να πουλήσει χρυσό για να εξασφαλίσει συνάλλαγμα.
 
Υπήρχε ακόμη ένας λόγος που η διατήρηση υψηλών αποθεμάτων χρυσού κρινόταν αναγκαία: λόγοι εθνικής ασφαλείας την επέβαλλαν.
 Σε περίπτωση γεωπολιτικών εντάσεων η δραχμή μπορούσε να αποδειχθεί ανίσχυρη για αγορά πρώτων υλών, στρατιωτικού υλικού κ.ά., κάτι που μπορούσε να γίνει με χρυσό, που ήταν, είναι και θα είναι αποδεκτός στις διεθνείς συναλλαγές.
 Σήμερα το ευρώ είναι το δεύτερο (μετά το δολάριο) ισχυρότερο νόμισμα στον κόσμο, είναι ευρέως αποδεκτό στις διεθνείς συναλλαγές και καμία χώρα ή συνασπισμός χωρών δεν μπορεί να επιβάλει εμπάργκο εναντίον του, όπως εύκολα μπορούσε να συμβεί με τη δραχμή.
* Και άλλοι πούλησαν
Για τους ίδιους λόγους οι περισσότερες ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες ακολουθούν την ίδια πολιτική. «Πριν από την πώληση χρυσού από την Τράπεζα της Ελλάδος είχαν προηγηθεί άλλες ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες» αναφέρει ο κ. Μαντζαβίνος. Οι ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες όχι μόνο δεν επιδιώκουν τη συσσώρευση επιπλέον διαθεσίμων σε χρυσό, αλλά έχουν συνάψει μια «συμφωνία κυρίων» για περιορισμένη και ελεγχόμενη πώληση ποσοτήτων χρυσού από τα διακρατούμενα διαθέσιμά τους. Με τη συμφωνία αυτή επιδιώκεται η αποφυγή μαζικών πωλήσεων χρυσού, οι οποίες θα προκαλούσαν αναστάτωση στην αγορά χρυσού και μεγάλες διακυμάνσεις στην τιμή του.
Βέβαια υπάρχουν και οι παραδοσιακά «χρυσόφιλες» χώρες, όπως η Γερμανία και η Γαλλία, που διατηρούν υψηλά αποθέματα. Σύμφωνα με στοιχεία που αφορούν το τέλος του 2002, τα αποθέματα της Γερμανίας ανέρχονταν σε 3.448 τόνους, της Γαλλίας σε 3.024 τόνους, της Ιταλίας σε 2.451 τόνους, της Πορτογαλίας σε 606 τόνους, της Ισπανίας σε 523 τόνους και του Βελγίου σε 258 τόνους. Τα αποθέματα της Ελλάδας μετά την πώληση των 20 τόνων ανέρχονται σε 127 τόνους, ποσότητα σημαντικά μεγαλύτερη από αυτήν που είχε μεταφέρει το 1941 ο Μαντζαβίνος πατήρ.
 
* Πού έχουμε τις ράβδους
Ο χρυσός της Ελλάδας βρίσκεται κατά ένα μέρος στο θησαυροφυλάκιο της Τράπεζας της Ελλάδος, στα υπόγεια του κεντρικού κτιρίου της Πανεπιστημίου, και κατά ένα άλλο στο εξωτερικό. Ενα κομμάτι του ελληνικού χρυσού βρίσκεται στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (EKT), την οποία οι ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες «προίκισαν» με χρυσό και συναλλαγματικά διαθέσιμα.
 Κάθε τράπεζα συνέβαλε στη δημιουργία των αποθεμάτων χρυσού της EKT ανάλογα με το «ειδικό βάρος» της χώρας της.
 H ελληνική «συνεισφορά» παραμένει στην κατοχή της Τράπεζας της Ελλάδος και εμφανίζεται ως περιουσιακό στοιχείο της στον ισολογισμό της. Ελληνικός χρυσός, κατατεθειμένος σε ράβδους διεθνών προδιαγραφών, βρίσκεται στη Fed (την κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ) και στην Τράπεζα της Αγγλίας, εκεί όπου υπάρχουν αγορές που πληρώνουν τόκο για καταθέσεις χρυσού.
* Εχει χαμηλό τόκο
Ο τόκος όμως είναι ελάχιστος, μόλις 0,1%, αναφέρουν στην Τράπεζα της Ελλάδος, και οι καταθέσεις κρίνονται ασύμφορες. Πρέπει να σημειωθεί ότι η διατήρηση χρυσού επιβαρύνεται και από υψηλά «φύλακτρα», σε σημείο ώστε να είναι ασύμφορη. «Πολλές φορές κοστίζει η διακράτηση χρυσού» αναφέρει ο κ. Μαντζαβίνος.
Ο χρυσός έπαψε να είναι ελκυστικός για επένδυση εδώ και πολλά χρόνια. Οσοι κρατούσαν χρυσό τις δεκαετίες του ’60 και του ’70 έβλεπαν ότι έχαναν σε σχέση με άλλες τοποθετήσεις, είτε αυτές ήταν ακίνητα είτε καταθέσεις, που είχαν αρχίσει να αποδίδουν ικανοποιητικούς τόκους.
 Οι συσσωρευμένοι τόκοι, π.χ., μιας δεκαετίας αντιστάθμιζαν τις απώλειες στην αγοραστική δύναμη της δραχμής ύστερα από μια υποτίμηση ή ταχεία διολίσθηση, που ήταν συχνό φαινόμενο στη σύγχρονη οικονομική ιστορία της χώρας.
 
 H ανασφάλεια που δημιουργούσε η δραχμή οδηγούσε στη διακράτηση χρυσού. Με μόνη εξαίρεση την άνοδο της τιμής του στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’70, η εικόνα δεν άλλαξε τις δύο επόμενες δεκαετίες. Αντίθετα, τα έσοδα που απέφεραν οι καταθέσεις και τα ρέπος την εποχή εκείνη καθιστούσαν τις τοποθετήσεις σε χρυσό ασύμφορες.
Ετσι σταδιακά οι Ελληνες απομακρύνθηκαν από τον χρυσό και οι επισκέψεις ιδιωτών αλλά και επιχειρηματιών στην Τράπεζα της Ελλάδος για ρευστοποίηση των χρυσών νομισμάτων και πλακιδίων που κατείχαν πλήθαιναν. Ζήτηση υπήρχε μόνο για αγορά αναμνηστικών χρυσών λιρών για δώρα κυρίως σε γεννήσεις ή επετείους.
 Κάθε χρόνο από το 1965, όταν θεσπίστηκε η ονομαστικοποίηση στην αγορά χρυσών λιρών, το ισοζύγιο των αγορών και των πωλήσεων χρυσού στα γκισέ της Τράπεζας της Ελλάδος ήταν καθαρά υπέρ των ρευστοποιήσεων.
H ονομαστικοποίηση, που σήμαινε ότι για την αγορά νέων χρυσών λιρών και άλλων νομισμάτων ο αγοραστής έπρεπε να έδινε τα στοιχεία του και ήταν υποχρεωμένος να αποδείξει ανά στιγμή σε αιφνιδιαστικό έλεγχο από τις αρχές ότι διατηρούσε στην κατοχή του τα χρυσά νομίσματα, έδρασε αποτρεπτικά για την αγορά χρυσών λιρών. Πολλοί ήσαν εκείνοι που έσπευδαν στην Τράπεζα για να τις ρευστοποιήσουν.
 
* Ανασύρθηκαν από τα σεντούκια
Από τις ρευστοποιήσεις χρυσών λιρών και πλακιδίων χρυσού που βρίσκονταν σε θυρίδες και σεντούκια η Τράπεζα της Ελλάδος συγκέντρωσε τα τελευταία 40 χρόνια περισσότερους από 80 τόνους! Μόνο τα τελευταία πέντε χρόνια η κεντρική τράπεζα έχει λιώσει και έχει μετατρέψει σε ράβδους διεθνών προδιαγραφών 81 τόνους χρυσού που αγόρασε με τη μορφή χρυσών νομισμάτων και πλακιδίων. Το ένα τέταρτο από αυτή την ποσότητα (20 τόνοι) αποφασίστηκε να πωληθεί προκειμένου να επενδυθεί σε ασφαλείς τοποθετήσεις που αποφέρουν αποδόσεις από 2% ως 4% (όπως, π.χ., ομόλογα ευρωπαϊκών κυβερνήσεων) έναντι της σχεδόν μηδενικής απόδοσης των τοποθετήσεων σε χρυσό.
H Τράπεζα της Ελλάδος σύμφωνα με το καταστατικό της αγοράζει χρυσά νομίσματα και πλακίδια χρυσού που πωλούν οι ιδιώτες. Σε αυτή τη μορφή όμως ο χρυσός δεν είναι εμπορεύσιμος και κατά συνέπεια δεν μπορεί να αξιοποιηθεί. Γι’ αυτόν τον λόγο αποφάσισε να αναβαθμίσει ποιοτικά αυτά τα χρυσά νομίσματα και πλακίδια που αγόραζε από το κοινό και να τα μετατρέψει σε ράβδους διεθνών προδιαγραφών, που είναι εμπορεύσιμες. Οι μετατροπές αυτές ολοκληρώθηκαν εκτός Ελλάδος, σε οίκους που διέθεταν τις απαραίτητες εγκαταστάσεις και ανάλογη εξειδίκευση, ενώ για ευνόητους λόγους έγιναν με απόλυτη μυστικότητα και με τη συνδρομή της Ελληνικής Αστυνομίας.
* Θα βγάλουν και κέρδη
Σύμφωνα με τη διοίκηση της Τράπεζας της Ελλάδος, η απόφαση της κεντρικής τράπεζας να πωλήσει 20 τόνους χρυσού από τα συνολικά αποθέματά της ύψους 147 τόνων εντάσσεται στο πλαίσιο της αποδοτικότερης διαχείρισης του χαρτοφυλακίου της.
 Επομένως η ρευστοποίηση οδηγεί απλώς σε διαφοροποίηση του χαρτοφυλακίου της Τράπεζας της Ελλάδος και αφορά τμήμα της ποσότητας χρυσού που είχε συγκεντρωθεί από τις αγορές νομισμάτων των τελευταίων ετών.
 
Οι υψηλότερες αποδόσεις από την τοποθέτηση του προϊόντος της πώλησης του χρυσού, ύψους 207 εκατ. ευρώ, θα αποφέρουν επιπλέον έσοδα στην Τράπεζα, τα οποία εκτιμάται ότι σε ετήσια βάση θα ανέλθουν σε 5 εκατ. ευρώ περίπου.
 Το ποσό που αντιστοιχεί στη χρήση του 2003 θα προσμετρηθεί κατά τον υπολογισμό των κερδών της χρήσης, τη διάθεση των οποίων θα αποφασίσει η γενική συνέλευση των μετόχων την άνοιξη του 2004, όπως προβλέπει ο νόμος

πηγή : http://greeksurnames.blogspot.com 

PostHeaderIcon Καταπληκτικό: Απίστευτος διάλογος στο γερμανικό περιοδικό Stern

Το Μουσείο της  Περγάμου στο Βερολίνο. Γεμάτο με ελληνικά εκθέματα

Η παρακάτω ανοιχτή επιστολή του Walτer Wuellenweber, προς τους Έλληνες πολίτες, με τίτλο «Αγαπητοί μας Έλληνες», δημοσιεύεται σε πρόσφατο τεύχος του γερμανικού εβδομαδιαίου περιοδικού, Stern. Ο υπέρτιτλος του άρθρου αναφέρει: «Μετά τις τράπεζες, θα πρέπει τώρα οι Γερμανοί να σώσουν και την Ελλάδα. Πρώτα έκαναν αλχημείες οι Έλληνες στο ευρώ και τώρα, αντί να κάνουν οικονομίες, απεργούν».

Αγαπητοί Ελληνες, από το 1981 ανήκουμε στην ίδια οικογένεια. Μόνο που εμείς έχουμε συνεισφέρει, όσο κανείς άλλος στο κοινό ταμείο, δηλαδή γύρω στα 200 δις €, ενώ εσείς έχετε, αντίθετα, εισπράξει κατά κεφαλήν, όσα κανείς άλλος, δηλαδή σχεδόν 100 δις €. Ουδέποτε λαός βοήθησε μέχρι τώρα με τη θέλησή του, σε τέτοιο βαθμό, και για τόσο μακρύ διάστημα, άλλον λαό. Είσαστε, κυριολεκτικά, οι πιο ακριβοί μας φίλοι.


Το ζήτημα πάντως είναι, ότι τελικά δεν εξαπατάτε μόνο τον εαυτό σας αλλά κι' εμάς. Στην ουσία, ουδέποτε φανήκατε αντάξιοι του ευρώ, μιας και παρά την εισαγωγή του, δεν καταφέρατε μέχρι τώρα να εκπληρώσετε τα κριτήρια σταθερότητας. Στην ΕΕ είσαστε ο λαός που ξοδεύει τα μεγαλύτερα ποσά σε καταναλωτικά αγαθά. Θα θέλαμε, ο πρωθυπουργός σας Γ. Παπανδρέου να προχωρήσει στο πρόγραμμά του, όμως προφανώς αυτό δεν το θέλετε εσείς, αφού συνεχίζετε απτόητοι, ν' απεργείτε. Μη μας λέτε λοιπόν, ότι μόνο οι πολιτικοί ευθύνονται για την καταστροφή.

Εσείς έχετε εφεύρει τη Δημοκρατία κι' ως εκ τούτου θα πρέπει να γνωρίζετε, ότι ο λαός είναι αυτός που κυβερνά κι' επομένως, έχει και την ευθύνη. Κανείς δεν σας αναγκάζει να φοροδιαφεύγετε, να χρηματίζεστε, ν' αντιδράτε σε κάθε συνετή πολιτική και να εκλέγετε διεφθαρμένους πολιτικούς. Σε τελευταία ανάλυση, οι πολιτικοί είναι λαϊκιστές και κάνουν, ότι τους πει ο λαός. Θα μας πείτε, βεβαίως, ότι κι' εμείς οι Γερμανοί δεν είμαστε πολύ καλύτεροι, όπως θέλουν κάποιοι να πιστεύουν. Κι' έχετε δίκιο.

Οι Έλληνες είναι εκείνοι, που μας είχαν δείξει το δρόμο της Δημοκρατίας και της Φιλοσοφίας, καθώς και τις πρώτες γνώσεις Εθνικής Οικονομίας. Τώρα μας δείχνετε και πάλι το δρόμο. Μόνο που αυτή τη φορά, είναι λάθος δρόμος. Κι' από το σημείο που εσείς έχετε τώρα φτάσει, δεν πάει παραπέρα.

===========================================================

Και η απάντηση που δόθηκε από ένα συμπατριώτη μας:

Αγαπητέ μου Walτer Wuellenweber, ονομάζομαι Γεώργιος Π. Ψωμάς. Είμαι δημόσιος λειτουργός κι' όχι υπάλληλος, όπως κατά κόρον τα ΜΜΕ των «συμπατριωτών» σου (μου) και άλλων «συμπατριωτών» σου (μου) αναφέρουν, ως βρισιά και με περίσσεια χλεύη. Ο μισθός μου είναι 1.000€. Το μήνα, όχι την ημέρα, όπως ίσως σ' έχουν παρασύρει, να νομίζεις. Ούτε 1.000 € λιγότερα από σένα.

Από το 1981 ανήκουμε στην ίδια οικογένεια. Μόνο που σας έχουμε παραχωρήσει με αδιαφανείς όρους κι' έναντι αυτών των 200 δις € που λέτε, ότι μας δώσατε, το 40% περίπου των αμυντικών εξοπλισμών μας, το σύνολο σχεδόν των εθνικών τηλεπικοινωνιών μας, την κατασκευή 2 μεγάλων αεροδρομίων καθώς και πολλών χιλιομέτρων εθνικού οδικού δικτύου. Αν ξεχνώ κάτι, ζητώ να με συγχωρέσεις. Σημειώνω, πως είμαστε από τους μεγαλύτερους εισαγωγείς στα καταναλωτικά προϊόντα που παράγουν τα εργοστάσιά σας.

Η αλήθεια είναι, πως δεν ευθύνονται μόνο η πολιτικοί μας γι' αυτή την καταστροφή. Ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης έχει και μια εταιρία γερμανικών κυρίως συμφερόντων, η οποία τους λάδωνε, για ν' αναλαμβάνει, όπως λέω παραπάνω, δημόσια έργα (βλ. C4Ι). Πιθανολογώ, πως φταίνε και τα γερμανικά ναυπηγεία, τα οποία μας πούλησαν κάτι υποβρύχια, που γέρνουν. Είμαι σίγουρος, ότι εσύ δεν με πιστεύεις ακόμα, αλλά δείξε λίγο υπομονή και περίμενε, διάβασέ με, κι' αν δεν σε πείσω, τότε διώξε με από την Ευρωζώνη, τον τόπο της Αλήθειας και της Ευημερίας, του Δίκαιου και του Σωστού.

Λοιπόν Walτer, μισός αιώνας και πάνω πέρασε από τη λήξη του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου, από τότε που η Γερμανία έπρεπε να ξοφλήσει τις υποχρεώσεις της προς την Ελλάδα.

Οι οφειλές αυτές, που μόνον η Γερμανία αρνείται να ξοφλήσει στην Ελλάδα (η Βουλγαρία και η Ρουμανία, τακτοποίησαν ήδη τις αντίστοιχες υποχρεώσεις τους), συνίστανται:

α) Σε χρέη ύψους 80 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων, από τον Α´ Παγκόσμιο Πόλεμο.

β) Σε χρέη από τη διαφορά του κλήριγκ στο μεσοπόλεμο, ύψους 593.873.000 δολαρίων, που ήταν σε βάρος της Γερμανίας.

γ) Στα αναγκαστικά δάνεια, τα οποία συνήψε το Γ´ Ράιχ από την Ελλάδα, ύψους 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, στη διάρκεια της κατοχής.

δ) Στις επανορθώσεις, που οφείλει η Γερμανία στην Ελλάδα, για τις κατασχέσεις, αρπαγές και καταστροφές, που της προξένησε το Γ' Ράιχ, την περίοδο της κατοχής, ύψους 7,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων, όπως επεδίκασαν οι Σύμμαχοι.

ε) Στις ανυπολόγιστες υποχρεώσεις της Γερμανίας για την αφαίρεση της ζωής 1.125.960 Ελλήνων (38.960 εκτελεσμένων, 12.000 νεκρών από αδέσποτες, 70.000 σκοτωμένων σε μάχες, 105.000 νεκρών στα στρατόπεδα της Γερμανίας, 600.000 νεκρών από πείνα και 300.000 απωλειών από υπογεννητικότητα).

στ) Στην ατίμητη ηθική προσβολή, που προξένησε στον ελληνικό λαό και στις ανθρωπιστικές ιδέες που εκφράζει η ελληνική ιδέα. Αυτό το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό, είναι ηθικής τάξης, ύψιστης ηθικής αξίας.

Ξέρω Walτer, σε πειράζουν αυτά που γράφω, αλλά και μένα με πείραξαν, αυτά που έγραψες! Αλλά περισσότερο με πειράζουν, αυτά που σκέφτεσαι και θέλεις να κάνεις για μένα και τους «συμπατριώτες» σου, τους Έλληνες !

Walτer, φίλτατε Walτer, στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται 130 γερμανικές επιχειρήσεις, στις οποίες, περιλαμβάνονται σχεδόν όλοι οι γερμανικοί κολοσσοί, οι οποίες πραγματοποιούν ετήσιο τζίρο της τάξης των 6,5 δισ. ευρώ.

Ξέρεις Walτer, σύντομα δε θα μπορώ ν' αγοράζω Γερμανικά προϊόντα, γιατί δεν θάχω λεφτά. Εγώ Walτer μεγάλωσα στα λίγα, θα τ' αντέξω . και μην ανησυχείς για τους νέους στην Ελλάδα, . είμαστε ακόμα πολλοί παλιοί, για να τους βοηθήσουμε, να εξοικειωθούν στη νέα κατάσταση . αλλά εσείς βρε Walτer, . τους ανέργους σας, που θα δημιουργηθούν από την κατάσταση αυτή στην Ελλάδα, πως θα τους αντιμετωπίσετε

Πες μου σε παρακαλώ . έχω απορία: εμείς οι Έλληνες πρέπει να φύγουμε από την Ευρώπη, την Ευρωζώνη (κι' απ' όπου αλλού θέλετε, εσείς, οι Γερμανοί, οι Σουηδοί, οι Ολλανδοί και λοιποί «συμπατριώτες). Πρέπει να φύγουμε, για να σωθούμε από μια Ένωση, κατ' επίφαση. Από μια ομάδα κερδοσκόπων. Από μια ομάδα, στην οποία είμαστε συμπαίκτες, όσο καταναλώναμε τα προϊόντα των συμπαικτών !

Εγώ φίλτατε Walτer, πιστεύω, ότι οι Έλληνες θα πρέπει να σταματήσουν ν' αγοράζουν Mercedes, BMW, Opel, Ford, Scoda, κλπ. συμμαχικά προϊόντα, γιατί, . δεν μπορούν και δεν πρέπει ! ... Δεν το αξίζουν. Θα πρέπει να σταματήσουν ν' αγοράζουν προϊόντα από το Lidl, το Praktiker και το IKEA. Γιατί δε θα μπορούν πια να τ' αγοράσουν αυτά τα προϊόντα, βρε αδερφέ, τι να κάνουμε !

Φίλτατε Walτer, θα πρέπει να κανονίσουμε και κάποιες άλλες «λεπτομέρειες» . αν μου επιτρέπεις βέβαια, γιατί εσύ είσαι ο «πιστωτής» της ζωής μου. Ξέρεις βρε φίλε Walτer, θέλω να μου επιστρέψεις τον ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ μου, που έκλεψες εσύ (όχι ΕΣΥ βεβαίως, αλλά κάποιοι ΔΙΚΟΙ ΣΟΥ), θέλω τα ΑΘΑΝΑΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΟΥ, που βρίσκονται στα Μουσεία του Βερολίνου, του Μονάχου, του Λονδίνου, του Παρισιού, της Ρώμης! Τα θέλω τώρα, που μπορεί να πεθάνω, . αλλά θέλω να πεθάνω, κοντά στους πατέρες μου !


πηγή : http://ta-anilia.blogspot.com 

PostHeaderIcon Στο σφυρί το σπίτι του Κωστή Παλαμά...


Ένα από τα ιστορικότερα μνημεία της χώρας μας, το σπίτι του μεγάλου μας ποιητή Κωστή Παλαμά, βγαίνει στο σφυρί.

Το σπίτι σώζεται μέχρι σήμερα και βρίσκεται στην Αθήνα επί της οδού Περιάνδρου αριθ. 5 στη συνοικία της Πλάκας,...



απέναντι και με θέα τους Στύλους του Ολυμπίου Διός.

Μόνο που σε λίγο καιρό θα βρίσκεται σε χέρια ιδιωτών μιας και η πολιτεία έχει αποφασίσει να βγάλει στο σφυρί το σπίτι. 


πηγή : http://apolitistosteki.blogspot.com

PostHeaderIcon 17 εκ. δολάρια για Αρχαίο Ελληνικό γλυπτό

Ο "πολιτισμός μας", σκορπισμένος στα πέρατα του κόσμου, πωλείται... από οίκους.

Πρόκειται για ένα μοναδικό ειδώλιο που αναπαριστά μια γυναίκα σε κατάσταση εγκυμοσύνης. Η ηλικία του σχεδόν δυόμισι χιλιάδες χρoνών. Προέρχεται από την περιοχή των Κυκλάδων και για αιώνες βρισκόταν στο σκοτάδι. Είναι ένα από τα 12 ειδώλια έργα όλα του ίδιου αρχαίου γλύπτη, αλλά είναι το μοναδικό το οποίο σώζεται ακέραιο. Αυτή η λεπτομέρεια εκτίναξε την τιμή του στα ύψη. 
 
Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης του το έβγαλε στο “σφυρί” και ο γνωστός οίκος Christie’s έβαλε τιμή εκκίνησης 4.000.000 δολάρια. Τελικά το ύψους μόλις 29,2 εκατοστών ειδώλιο μάγεψε τόσο πολύ κάποιον συλλέκτη που το «χτύπησε» στο αστρονομικό
ποσό των 16.882.500 δολαρίων. 

πηγή: http://ypotheto.blogspot.com

Του καιρού...

Θεσσαλονίκη

BlogUp Us!

Follow my blog with bloglovin