12:51 μ.μ.
|
Αναρτήθηκε από
antgeo
Η Άγνωστη Θεσσαλονίκη
Περίπου 2300 χρόνια πριν, ο Φίλιππος ο β’ πέτυχε μια μεγάλη νίκη επί των Θεσσαλών. Την ίδια χρονική περίοδο, η γυναίκα του η Ολυμπιάδα γέννησε μια κόρη. ‘Έτσι παίρνει το όνομα Θεσσαλονίκη (νίκη επί των Θεσσαλών). Πολύ αργότερα, ο βασιλιάς της Μακεδονίας Κάσσανδρος την παντρεύεται και δίνει το όνομά της στην πόλη που ιδρύει.
Γεννήθηκε, πορεύτηκε και παρέμεινε πόλη μέχρι και σήμερα. Μέσα στην μακρόχρονη πορεία της υπάρχουν και τα μελανά σημεία. Κατακτητές όπως Σαρακηνοί, Σελτζούκοι, Φράγκοι, Βενετοί, Γότθοι, Σέρβοι, Άβαροι, Ούννοι, Βούλγαροι, έχουν επιτεθεί στην πόλη προσπαθώντας να την κάνουν δική τους. Ισπανοί, Ρωμαίοι, Νορμανδοί, Άραβες πειρατές και Τούρκοι προκάλεσαν τεράστιες καταστροφές και την λεηλάτησαν. Οι επιρροές όλων αυτών που πέρασαν ως κυρίαρχοι δημιούργησαν έναν πολυπολιτισμικό χαρακτήρα που διατηρείται μέχρι και σήμερα. Στα χρόνια που πέρασαν, η Θεσσαλονίκη απέκτησε την δική της μυστική ιστορία που γεννήθηκε μέσα από θρύλους, μύθους και ιστορικά γεγονότα, που μαρτυρούν διηγήσεις που γνωρίζουν μόνο λίγοι.
Ο Πολιούχος φύλακας
26 Οκτωβρίου 305μ.χ. Ένας νεαρός Ρωμαίος αξιωματικός συλλαμβάνεται με την κατηγορία ότι είναι χριστιανός και διδάσκει την απαγορευμένη θρησκεία. Αποδέχεται την κατηγορία και πεθαίνει σαν μάρτυρας. Είναι μόλις 23 χρονών και ονομάζεται Δημήτριος. Άγιος…
160 χρόνια μετά, ένας έπαρχος με το όνομα Λεόντιος, προσεύχεται γονατισμένος πάνω από τις κατακόμβες παρακαλώντας τον Άγιο να τον θεραπεύσει. Αν και πάσχει από ανίατη ασθένεια, θεραπεύεται και χτίζει μια μεγαλόπρεπη βασιλική στην θέση του σημερινού ναού του Αγίου Δημητρίου.
25 Οκτωβρίου 1912. Ένας Συνταγματάρχης του ελληνικού πεζικού είναι επικεφαλής του στρατεύματος που φτάνει έξω από την πόλη στην περιοχή της Σίνδου. Οι εντολές είναι σαφείς. Να περιμένει τον βασιλιά Κωνσταντίνο και να τον συνοδεύσει καθώς θα μπαίνει θριαμβευτής στην πόλη. Ενώ περιμένει αγναντεύοντας τα κάστρα μια λάμψη του κινεί την περιέργεια. Κοιτάζοντας πιο προσεκτικά, αυτό που βλέπει τον κάνει να ειδοποιήσει αμέσως τους στρατιώτες που κάθονται γύρω του.
«Εκεί στα κάστρα τον βλέπετε τον Άγιο Δημήτριο που πολεμάει τους Τούρκους?»
«Θαύμα!» Φωνάζουν οι στρατιώτες κοιτάζοντας τις μικρές λάμψεις πάνω στα τείχη.
«Θα τον αφήσουμε μόνο του τον Άγιο να πολεμάει?»Τους ρωτάει.
Με διαταγή του Συνταγματάρχη, αψηφούν τις εντολές και μπαίνουν στην πόλη. Αργότερα, ο ίδιος περνάει από στρατοδικείο, και με την κατάθεση των στρατιωτών ως μάρτυρες του οράματος, αθωώνεται. Η παράδοση της πόλης γίνεται στις 26 Οκτωβρίου και ο Άγιος θεωρείται προστάτης της.
Το Επταπύργιο, ο Εμφύλιος και το τάβλι
Η οχύρωση της πόλης αποτελούνταν από τείχη με συνολικό μήκος περίπου 10 χιλιομέτρων και ύψους 15 μέτρων. Ανά διαστήματα υπήρχαν οχυρωματικοί πύργοι, και ένας από αυτούς είναι ο πύργος που ονομαζόταν Τζιντζερλί Κουλέ, δηλαδή αλυσιδένιος πύργος (γνωστός σήμερα ως πύργος Τριγωνίου). Σχεδιασμένος κατά τον θρύλο από έναν Βενετό αλχημιστή, οφείλει την ονομασία του στις λαξευμένες πλάκες που βρισκόταν ολόγυρά του σχηματίζοντας ένα δαχτυλίδι που προστάτευε τους ενοίκους του από κάθε μαγεία. Λίγο πιο πάνω, στην ακρόπολη, βρίσκεται το κάστρο του Γεντί Κουλέ, που σημαίνει Επτά Πύργοι ή αλλιώς Επταπύργιο, το ισχυρότερο οχυρωματικό κτιριακό συγκρότημα της πόλης και τελευταίο καταφύγιο σε περίπτωση επιδρομής. Μεταγενέστερες προσθήκες στο κυρίως κάστρο εξυπηρέτησαν την χρήση του ως φυλακή, από τις πιο φρικτές της Ελλάδας, και ως το 1989 ήταν ο τρόμος που βασίλευε πάνω από την πόλη. Πίσω από τους κρύους τοίχους του βασανίστηκαν και σκοτώθηκαν πολλοί βαρυποινίτες και θεωρούνταν ότι κάθε προσπάθεια δραπέτευσης θα ήταν άκαρπη.
Την εποχή του εμφυλίου πολέμου, διαδραματίστηκε εκεί μια ιστορία που αφορά δυο συγκρατούμενους. Ο ένας από αυτούς, γνώστης ξυλογλυπτικής, για να περνάει τις ώρες του έφτιαχνε ένα τάβλι, δουλεύοντας ώρες ολόκληρες για να το τελειώσει. Ποτέ δεν γνώριζαν πότε θα έρθει η σειρά του καθενός να αντικρύσει το απόσπασμα. Είχε προχωρήσει αρκετά στην κατασκευή, αλλά ο χρόνος τον πρόλαβε και εκτελέστηκε ένα πρωινό. Το τάβλι πέρασε στα χέρια του συγκρατούμενού του, ο οποίος το έκρυψε σε μια σχισμή μέσα στο κελί του για να μην το πάρουν οι δεσμοφύλακες. Λίγες μέρες αργότερα, θέλησε να δει ξανά το μοναδικό ενθύμιο που είχε μείνει από τον φίλο του, αλλά με έκπληξη διαπίστωσε ότι το τάβλι τώρα ήταν σχεδόν τελειωμένο. Έντρομος το ξαναέκρυψε, αδυνατώντας να εξηγήσει τι είχε συμβεί. Δεν άντεξε παρά μόνο μια εβδομάδα, και όταν το ξαναπήρε στα χέρια του είδε πως ήταν ολοκληρωμένο. Ο ίδιος γλύτωσε το απόσπασμα, και μόλις αποφυλακίστηκε φρόντισε να θάψει το τάβλι εκεί που ήταν θαμμένος ο φίλος του.
Ο αόρατος δρόμος και οι Κήποι του Πασά
Κατηφορίζοντας την οδό Ακροπόλεως στην άνω πόλη, συναντάει κανείς ένα μικρό στενό πλακόστρωτο δρομάκι, την περιβόητη οδό Μαύρης Πέτρας, που αν το περπατήσεις νομίζεις πως τα σπίτια γέρνουν από πάνω σου καθώς περνάς, παρακολουθώντας το κάθε σου βήμα. Συνεχίζοντας φτάνεις σε ένα αδιέξοδο, όπου ο θρύλος λέει πως κάθε τρεις μέρες, στις 12 το βράδυ εμφανίζεται ένας χαμένος δρόμος που κάνείς δεν ξέρει που οδηγεί…ίσως…
Σχεδόν στους πρόποδες του λόφου που είναι κτισμένη η Άνω Πόλη, λίγο παρακάτω από την οδό Μαύρης Πέτρας βρίσκεται μια μικρή πευκόφυτη έκταση, γνωστή ως οι Κήποι του Πασά. Το μέρος αυτό ήταν το ησυχαστήριο του Σειφουλάχ Πασά και των Οθωμανών Τεκτόνων που ανήκαν στον στενό του κύκλο, ο οποίος έκτισε εκεί ένα περίεργο σύμπλεγμα πέτρινων κατασκευών, γεμάτων μυστικιστικά σύμβολα. Μεγάλο μέρος αυτού του περίεργου συμπλέγματος αποτελείται από πέτρες που σχηματίστηκαν από την πτώση κεραυνών στην άμμο, και είναι άγνωστο πώς ή από πού μεταφέρθηκαν εκεί. Το μέρος αυτό θεωρείται ενεργειακός τόπος, με διάφορες ανεξήγητες αναφορές για διάθεση ευφορίας ή χρονικά κενά, ενώ οι οπαδοί της ιερής γεωγραφίας το θεωρούν κομβικό γεωμαγνητικό σημείο. Λέγεται ότι κατά την διάρκεια των αποκρυφιστικών τελετών γινόντουσαν ανθρωποθυσίες.
Πηγή: Δαμιανός Φουρκιώτης – 18-24.gr
Ετικέτες
Επταπύργιο
,
Θεσσαλονίκη
,
Κάσσανδρος
,
Κήποι πασά
,
οδός μαύρης πέτρας
,
Φίλιππος
|
0
σχόλια
Η οδύσσεια της ώρας
Η πρώτη φορά που προτάθηκε το ζήτημα σοβαρά ήταν το 1907 από τον Λονδρέζο αρχιτέκτονα William Willett, θερμό υποστηρικτή του μέτρου της θερινής ώρας, στο άρθρο του «Waste of Daylight», αλλά τελικά, αν και τον υποστήριξαν αρκετοί βουλευτές, δεν κατάφερε να πείσει τη βρετανική κυβέρνηση για τη χρησιμότητα εφαρμογής του μέτρου και τα θετικά αποτελέσματά του.
Η εφαρμογή της θερινής ώρας καθιερώθηκε πρώτη φορά κατά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο, ένα χρόνο μετά τον θάνατο του Willett, από τη γερμανική κυβέρνηση από την 30η Απριλίου ως την 1η Οκτωβρίου 1916, ώστε να εξοικονομηθούν ενεργειακοί πόροι. Λίγο μετά, ακολούθησε τη γερμανική πρόταση και το Ηνωμένο Βασίλειο, εφαρμόζοντας τη θερινή ώρα από την 21η Μαΐου ως την 1η Οκτωβρίου 1916. Στις 19 Μαρτίου 1918, το Αμερικανικό Κογκρέσο καθιέρωσε την τυπική χρήση των χρονικών ζωνών και επισημοποίησε την αλλαγή της θερινής ώρας. Το μέτρο όμως καταργήθηκε σύντομα, λόγω της δυσαρέσκειας του κόσμου. Για κάποια χρόνια η εφαρμογή της θερινής ώρας καταργήθηκε και ξεχάστηκε και εμφανίστηκε ξανά στο Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, όταν ορισμένες χώρες, κυρίως της Κεντρικής Ευρώπης, αλλά και οι Η.Π.Α. προχώρησαν τα ρολόγια τους κατά μία ώρα μπροστά καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους (από τις 9 Φεβρουαρίου 1942 ως τις 30 Σεπτεμβρίου 1945) και στη Βρετανία δύο ώρες μπροστά κατά τους θερινούς μήνες και μία ώρα κατά τους χειμερινούς.
Η εφαρμογή της θερινής ώρας, με τη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα, δηλαδή μία ώρα μπροστά από τη χειμερινή, καθιερώθηκε το 1966 στις Η.Π.Α. Ξεκίνησε να ισχύει αρχικά σε λίγες πολιτείες και από το 1986 κατοχυρώθηκε με νόμο σε ολόκληρη τη χώρα. Ακολούθησαν ανάλογες ρυθμίσεις και για τις χώρες της Ευρώπης.
Το μέτρο εφαρμόζουν σήμερα γύρω στις 70 χώρες σε παγκόσμια κλίμακα. Η ώρα Γκρίνουιτς δεν αλλάζει, γι’ αυτό το καλοκαίρι η Ελλάδα είναι 3 ώρες και το χειμώνα 2 ώρες μπροστά από το Γκρίνουιτς. Η ανθρώπινη παρέμβαση γίνεται εν όψει του καλοκαιριού στα τέλη Μαρτίου, άρα μπορούμε να πούμε πως η καλοκαιρινή ώρα είναι η τεχνητή και η χειμερινή η κανονική, ηλιακή ώρα.
Δεν προσαρμόζονται όλες οι χώρες την ίδια στιγμή στις αλλαγές. Το παιχνίδι με τις ώρες δεν το παίζουν οι χώρες, που βρίσκονται κοντά στον Ισημερινό, όπου η μέρα διαρκεί 12 ώρες και η νύχτα άλλες τόσες. Αντίθετα, όσο πιο κοντά κατευθύνεται κανείς προς τους πόλους, τόσο περισσότερο ηλιακό φως είναι διαθέσιμο κατά τις πρωινές και τις βραδινές ώρες. Επίσης, άλλο πρόγραμμα ακολουθούν οι Βορειοαμερικανοί, άλλο οι Ευρωπαίοι κι άλλο οι Νοτιοαμερικανοί.
Η Βενεζουέλα πάλι από το Δεκέμβριο του 2007 εφαρμόζει τη δική της, ιδιότυπη ζώνη ώρας, μετακινώντας τους δείκτες του ρολογιού μισή ώρα πίσω. Ο πρόεδρος Ούγκο Τσάβες μεταρρύθμισε το χρόνο προκειμένου να έχει ξημερώσει, όταν ξυπνά ο περισσότερος κόσμος και να βελτιωθούν έτσι οι επιδόσεις των εργαζομένων και των μαθητών. «Δεν με ενδιαφέρει αν με λένε τρελό, η νέα ώρα θα εφαρμοστεί», είχε δηλώσει ο Τσάβες, ο υπουργός Επιστήμης και Τεχνολογίας χαρακτήρισε πολύ θετικό το μέτρο, ωστόσο οι επικριτές του προέδρου τον κατηγορούν ότι απλώς θέλει να διαφέρει στη ζώνη ώρας από το μεγάλο εχθρό του τις Η.Π.Α. Με αυτή την μεταρρύθμιση η Βενεζουέλα βρίσκεται τεσσερισήμισι ώρες πίσω από τη Μέση Ώρα Γκρίνουϊτς.
Το βασικό πλεονέκτημα της χρήσης του μέτρου της θερινής ώρας και ο βασικός λόγος για τον οποίο αρχικά χρησιμοποιήθηκε είναι η εξοικονόμηση ενέργειας. Συνολικά κατά τους επτά μήνες της θερινής ώρας εξοικονομούμε περίπου 210 ώρες ηλεκτρικής ενέργειας, εκμεταλλευόμενοι τον ήλιο. Μελέτες, που έχουν γίνει, απέδειξαν ότι στη διάρκεια της περιόδου εφαρμογής της θερινής ώρας οι θάνατοι των πεζών από τροχοφόρα δυστυχήματα ελαττώνονται κατά τέσσερις φορές, ενώ η θερινή ώρα ευνοεί τις κάθε είδους δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου το βράδυ, καθώς λαμβάνουν χώρα κάτω από το φως της ημέρας, δηλαδή υπό πολύ πιο καλές συνθήκες.
Επίσης οι ειδικοί σε θέματα τουρισμού κρίνουν ότι η θερινή ώρα έχει θετική επίπτωση στον τουρισμό, καθώς παρατηρείται π.χ. αύξηση της ζήτησης για προϊόντα, που χρησιμοποιούνται κατά τον ελεύθερο χρόνο (ποδήλατα, πλοία κ.λπ.). Διαπιστώνεται ακόμη ότι ο κατασκευαστικός τομέας και η γεωργία επωφελούνται από τη θερινή ώρα, ιδίως στις νότιες χώρες της Ευρώπης, λόγω του γεγονότος ότι το πρωί κάνει λιγότερη ζέστη την ίδια ώρα, απ’ ότι θα έκανε αν δεν υπήρχε το θερινό ωράριο και στον τομέα της υγείας οι πιθανές επιπτώσεις σχετίζονται με το γεγονός ότι το σώμα πρέπει να προσαρμόζεται στην αλλαγή της ώρας τον Απρίλιο και τον Οκτώβριο και με βάση τα μέχρι τώρα αποτελέσματα ερευνών, οι περισσότερες δυσκολίες είναι μικρής διάρκειας και δεν θέτουν σε κίνδυνο την υγεία.
Η Ελληνική εμπειρία
Στις αρχές της δεκαετίας του ‘70, τα οξυμμένα ενεργειακά προβλήματα, που αντιμετώπιζε η Ελλάδα, οδήγησαν στη λήψη έκτακτων μέτρων για την εξοικονόμηση ενέργειας. Στα πλαίσια αυτών των μέτρων ήταν και η εφαρμογή της θερινής ώρας για τη χρονική περίοδο Μαρτίου-Σεπτεμβρίου. Σε κάθε μέρα δηλ. προστέθηκε στην κανονική ηλιακή ώρα και μία πλασματική, η οποία αναιρέθηκε και πάλι το φθινόπωρο, για την εκμετάλλευση 60 επιπλέον λεπτών ηλιακής ενέργειας καθημερινά και την εξοικονόμηση θεωρητικά περίπου 210 ωρών ηλεκτρικής ενέργειας κατά τη διάρκεια των επτά μηνών θερινής ώρας, όπως και στην υπόλοιπη Ευρώπη και στα άλλα κράτη, που είχαν αντιμετωπίσει το ίδιο πρόβλημα χρόνια νωρίτερα.
Μέχρι το 1996 η θερινή ώρα στην Ελλάδα ίσχυε μέχρι την τελευταία Κυριακή του Σεπτέμβρη και από 1997 επεκτάθηκε ένα μήνα ακόμα, στα τέλη του Οκτώβρη, μετά από απόφαση των Βρυξελλών για κοινή εφαρμογή της θερινής ώρας την ίδια ημερομηνία για όλα τα κράτη μέλη της Ε.Ε.
πηγή : http://www.e-telescope.gr
Το Χαμένο Σμήνος
Με τον προσδιορισμό
αυτό έμεινε στα αεροπορικά χρονικά η εξαφάνιση πέντε μαχητικών αεροπλάνων του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ στις 5 Δεκεμβρίου 1945 στη θαλάσσια περιοχή ανατολικά των ακτών της Φλώριδας. Τα κενά που υπήρξαν στην έρευνα του Ναυτικού,...
....
σε συνδυασμό με κάποια παλιότερα περιστατικά εξαφανίσεων στην περιοχή αυτή, αποτέλεσαν πεδίο εκμετάλλευσης για διάφορες ευφάνταστες γραφίδες, που δημιούργησαν τους θρύλους γύρω από το Τρίγωνο των Βερμούδων ή το Τρίγωνο του Διαβόλου, όπως είναι μια άλλη ονομασία του.
Στις 14:10 της 5ης Δεκεμβρίου 1945, πέντε βομβαρδιστικά αεροπλάνα του Αμερικανικού Ναυτικού, τύπου ΤΒΜ Avenger, με συνολικό πλήρωμα 14 ατόμων, απογειώθηκαν από τη ναυτική βάση του Φορτ Λότερντεϊλ της Φλώριδας, κάτω από άριστες καιρικές συνθήκες, για μια εκπαιδευτική πτήση ρουτίνας, διάρκειας δύο ωρών. Επικεφαλής του σμήνους ήταν ο υποπλοίαρχος Τσαρλς Τέιλορ, ένας πιλότος με 2.500 ώρες πτήσης και εμπειρία στα μέτωπα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η «Πτήση 19», όπως ήταν η επίσημη ονομασία της αποστολής, περιλάμβανε ασκήσεις περιπολίας και βομβαρδισμού και σε μια διαδρομή, που σχεδόν συμπίπτει με αυτή που αργότερα ονομάστηκε Τρίγωνο των Βερμούδων (Μαϊάμι - Πουέρτο Ρίκο - Μπαχάμες - Μαϊάμι).
Όλα πήγαιναν σύμφωνα με τον προγραμματισμό, μέχρι τις 15:45, όταν ο υποπλοίαρχος Ρόμπερτ Κοξ, που ηγείτο ενός άλλου σμήνους με παρόμοια αποστολή, άκουσε από την εκπαιδευτική συχνότητα ότι η «Πτήση 19» αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα. Ο Τέιλορ τον πληροφόρησε ότι και οι δύο πυξίδες του ήταν εκτός λειτουργίας και αντιμετώπιζε πρόβλημα προσανατολισμού. «Ψάχνω να βρω το αεροδρόμιο και δεν μπορώ» ακούστηκε να λέει. Στις 18:20 ο Κοξ άκουσε για τελευταία φορά τον Τέιλορ να λέει: «Δεν έχουμε καύσιμα. Πέφτουμε».
Αμέσως στήθηκε μια γιγαντιαία επιχείρηση έρευνας και διάσωσης, που κράτησε έως τις 10 Δεκεμβρίου. Χτενίστηκαν στην κυριολεξία πάνω από 250.000 τετραγωνικά μίλια θάλασσας, χωρίς το παραμικρό αποτέλεσμα. Και τα πέντε αεροπλάνα είχαν εξαφανισθεί από προσώπου γης. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ένα υδροπλάνο διάσωσης τύπου BPM-5 εξερράγη στο αέρα, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους και οι 13 επιβαίνοντες.
Σύμφωνα με το πόρισμα του Ναυτικού, που αριθμούσε 500 σελίδες, οι ευθύνες βάρυναν τον επικεφαλής της «Πτήσης 19» υποπλοίαρχο Τέιλορ, ο οποίος έχασε τον προσανατολισμό του, με συνέπεια όλο το σμήνος να καταλήξει στα άγρια νερά του Ατλαντικού, ελλείψει καυσίμων. Κάποιοι από τους εκπαιδευόμενους πιλότους φαίνεται να του είχαν υποδείξει τη σωστή πορεία, αλλά δεν θέλησαν να επιμείνουν, λόγω της στρατιωτικής πειθαρχίας και της μεγάλης εμπειρίας του αρχηγού τους. Επιπρόσθετα, ο Τέιλορ αρνήθηκε να αλλάξει τη συχνότητα του ασυρμάτου του στο κανάλι έκτακτης ανάγκης, επειδή ήταν ελαττωματικός και πίστευε ότι θα έχανε την επαφή του με τα αεροπλάνα του σμήνους.
Όσον αφορά την έκρηξη στο υδροπλάνο διάσωσης, αυτή οφειλόταν σε διαρροή καυσίμων, σε συνδυασμό με το άναμμα τσιγάρου από κάποιο μέλος του πληρώματος. Άλλωστε, το BPM-5 ήταν ένα προβληματικό αεροσκάφος και οι αεροπόροι το αποκαλούσαν «Ιπτάμενο Ντεπόζιτο».
Τον Απρίλιο του 1962 άρχισε να δημιουργείται ο θρύλος για το Τρίγωνο των Βερμούδων. Ο συγγραφέας Άλεν Έκερτ με το άρθρο του «Η Χαμένη Πτήση» στο περιοδικό «American Legion» αναφέρεται στο συμβάν του 1945 και δημιουργεί αίσθηση. Ο Έκερτ παρουσιάζει μια συνομιλία του Τέιλορ με τον Πύργο Ελέγχου: «Μπήκαμε σε λευκά νερά, τίποτα δεν φαίνεται σωστό. Δεν ξέρουμε που είμαστε. Τα νερά είναι πράσινα, όχι λευκά» και παραθέτει μια άποψη που ακούστηκε κατά τη διάρκεια της έρευνας, ότι «τα αεροπλάνα πέταξαν στον Άρη».
Ο Έκερτ ήταν ο πρώτος, που συνέδεσε την «Πτήση 19» με υπερφυσικά φαινόμενα. Ακολούθησαν πολλοί άλλοι, χωρίς να μπορέσουν να υποστηρίξουν πειστικά την εκδοχή αυτή.
αυτό έμεινε στα αεροπορικά χρονικά η εξαφάνιση πέντε μαχητικών αεροπλάνων του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ στις 5 Δεκεμβρίου 1945 στη θαλάσσια περιοχή ανατολικά των ακτών της Φλώριδας. Τα κενά που υπήρξαν στην έρευνα του Ναυτικού,...
....
σε συνδυασμό με κάποια παλιότερα περιστατικά εξαφανίσεων στην περιοχή αυτή, αποτέλεσαν πεδίο εκμετάλλευσης για διάφορες ευφάνταστες γραφίδες, που δημιούργησαν τους θρύλους γύρω από το Τρίγωνο των Βερμούδων ή το Τρίγωνο του Διαβόλου, όπως είναι μια άλλη ονομασία του.
Στις 14:10 της 5ης Δεκεμβρίου 1945, πέντε βομβαρδιστικά αεροπλάνα του Αμερικανικού Ναυτικού, τύπου ΤΒΜ Avenger, με συνολικό πλήρωμα 14 ατόμων, απογειώθηκαν από τη ναυτική βάση του Φορτ Λότερντεϊλ της Φλώριδας, κάτω από άριστες καιρικές συνθήκες, για μια εκπαιδευτική πτήση ρουτίνας, διάρκειας δύο ωρών. Επικεφαλής του σμήνους ήταν ο υποπλοίαρχος Τσαρλς Τέιλορ, ένας πιλότος με 2.500 ώρες πτήσης και εμπειρία στα μέτωπα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η «Πτήση 19», όπως ήταν η επίσημη ονομασία της αποστολής, περιλάμβανε ασκήσεις περιπολίας και βομβαρδισμού και σε μια διαδρομή, που σχεδόν συμπίπτει με αυτή που αργότερα ονομάστηκε Τρίγωνο των Βερμούδων (Μαϊάμι - Πουέρτο Ρίκο - Μπαχάμες - Μαϊάμι).
Όλα πήγαιναν σύμφωνα με τον προγραμματισμό, μέχρι τις 15:45, όταν ο υποπλοίαρχος Ρόμπερτ Κοξ, που ηγείτο ενός άλλου σμήνους με παρόμοια αποστολή, άκουσε από την εκπαιδευτική συχνότητα ότι η «Πτήση 19» αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα. Ο Τέιλορ τον πληροφόρησε ότι και οι δύο πυξίδες του ήταν εκτός λειτουργίας και αντιμετώπιζε πρόβλημα προσανατολισμού. «Ψάχνω να βρω το αεροδρόμιο και δεν μπορώ» ακούστηκε να λέει. Στις 18:20 ο Κοξ άκουσε για τελευταία φορά τον Τέιλορ να λέει: «Δεν έχουμε καύσιμα. Πέφτουμε».
Αμέσως στήθηκε μια γιγαντιαία επιχείρηση έρευνας και διάσωσης, που κράτησε έως τις 10 Δεκεμβρίου. Χτενίστηκαν στην κυριολεξία πάνω από 250.000 τετραγωνικά μίλια θάλασσας, χωρίς το παραμικρό αποτέλεσμα. Και τα πέντε αεροπλάνα είχαν εξαφανισθεί από προσώπου γης. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ένα υδροπλάνο διάσωσης τύπου BPM-5 εξερράγη στο αέρα, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους και οι 13 επιβαίνοντες.
Σύμφωνα με το πόρισμα του Ναυτικού, που αριθμούσε 500 σελίδες, οι ευθύνες βάρυναν τον επικεφαλής της «Πτήσης 19» υποπλοίαρχο Τέιλορ, ο οποίος έχασε τον προσανατολισμό του, με συνέπεια όλο το σμήνος να καταλήξει στα άγρια νερά του Ατλαντικού, ελλείψει καυσίμων. Κάποιοι από τους εκπαιδευόμενους πιλότους φαίνεται να του είχαν υποδείξει τη σωστή πορεία, αλλά δεν θέλησαν να επιμείνουν, λόγω της στρατιωτικής πειθαρχίας και της μεγάλης εμπειρίας του αρχηγού τους. Επιπρόσθετα, ο Τέιλορ αρνήθηκε να αλλάξει τη συχνότητα του ασυρμάτου του στο κανάλι έκτακτης ανάγκης, επειδή ήταν ελαττωματικός και πίστευε ότι θα έχανε την επαφή του με τα αεροπλάνα του σμήνους.
Όσον αφορά την έκρηξη στο υδροπλάνο διάσωσης, αυτή οφειλόταν σε διαρροή καυσίμων, σε συνδυασμό με το άναμμα τσιγάρου από κάποιο μέλος του πληρώματος. Άλλωστε, το BPM-5 ήταν ένα προβληματικό αεροσκάφος και οι αεροπόροι το αποκαλούσαν «Ιπτάμενο Ντεπόζιτο».
Τον Απρίλιο του 1962 άρχισε να δημιουργείται ο θρύλος για το Τρίγωνο των Βερμούδων. Ο συγγραφέας Άλεν Έκερτ με το άρθρο του «Η Χαμένη Πτήση» στο περιοδικό «American Legion» αναφέρεται στο συμβάν του 1945 και δημιουργεί αίσθηση. Ο Έκερτ παρουσιάζει μια συνομιλία του Τέιλορ με τον Πύργο Ελέγχου: «Μπήκαμε σε λευκά νερά, τίποτα δεν φαίνεται σωστό. Δεν ξέρουμε που είμαστε. Τα νερά είναι πράσινα, όχι λευκά» και παραθέτει μια άποψη που ακούστηκε κατά τη διάρκεια της έρευνας, ότι «τα αεροπλάνα πέταξαν στον Άρη».
Ο Έκερτ ήταν ο πρώτος, που συνέδεσε την «Πτήση 19» με υπερφυσικά φαινόμενα. Ακολούθησαν πολλοί άλλοι, χωρίς να μπορέσουν να υποστηρίξουν πειστικά την εκδοχή αυτή.
πηγή : sansimera.gr
10 πράγματα που δεν ήξερες για το νερό
10.Το νερό αποτελεί το 75% του σώματος μας, το 90% του αίματος και το 85% του εγκέφαλου. Το στεγνό στόμα είναι το τελευταίο σημάδι δίψας...
6.Το PH που πρέπει να έχει το αίμα μας είναι από 7.3 έως 7.45. Εάν γίνει πιο βασικό ή πιο όξινο τότε πεθαίνουμε. Εάν καταναλώνουμε αναψυκτικά, αλκοόλ, fast-food τότε αυξάνουμε το PH του αίματος μας. Έτσι όταν πίνουμε νερό βοηθάμε το σώμα μας να κάνει το αίμα μας πιο βασικό. Κι όσο πιο κοντά στο 7.45 διατηρούμε το PH μας τόσο πιο αργά γερνάμε.
5.Το χλώριο που περιέχεται στο νερό αποτελεί μια δηλητηριώδη νευροτοξίνη που είναι υπεύθυνη για καρκινογόνες ενώσεις, καρδιακές παθήσεις, αρτηριοσκληρώσεις και τη καταστροφή των καλών μας βακτηριδίων. Το χλώριο που προσλαμβάνουμε με την κατανάλωση του νερού βρύσης σκοτώνει τα φιλικά βακτηρίδια που βρίσκονται στο παχύ έντερο τα οποία ευθύνονται για τα τελικά στάδια της πέψης καθώς και τη σύνθεση βιταμινών κι έτσι το πεπτικό σύστημα αναγκάζεται να λειτουργήσει με μειωμένη αποτελεσματικότητα.
4.Για ν’ αποφύγουμε το χλώριο λοιπόν θα μπορούσαμε να βάλουμε το νερό σε μια γυάλινη κανάτα και να τα’ αφήσουμε για 1,2 ώρες ώστε να εξατμιστεί το χλώριο ή ακόμα καλύτερα ν’ αγοράσουμε φίλτρα για τις βρύσες του σπιτιού
2.Η λύση του εμφιαλωμένου νερού δεν είναι η ιδανική καθώς μελέτες δείχνουν ότι περιέχει βαριά μέταλλα και άλλες τοξικές χημικές ουσίες και βακτηρίδια παρά τον υποτιθέμενο «καθαρισμό» από τον οποίο περνάει. Το εμφιαλωμένο νερό είναι επίσης πολύ βλαβερό για το περιβάλλον καθώς απαιτεί τεράστια παραγωγή πλαστικών μπουκαλιών, τα οποία περιέχουν τοξικά και καρκινογόνα συστατικά για να διαθέτουν ευκαμψία αλλά μ’ αυτό τον τρόπο μολύνουν το περιεχόμενο τους κατά τη διάρκεια της μεταφοράς ή της αποθήκευσης.
1.Νερό σημαίνει μακροζωία
Ένα από τα μεγάλα μυστικά μακροζωίας των υπεραιωνόβιων πληθυσμών του πλανήτη είναι το πεντακάθαρο, φυσικό νερό των περιοχών τους.
1.Νερό σημαίνει μακροζωία
Ένα από τα μεγάλα μυστικά μακροζωίας των υπεραιωνόβιων πληθυσμών του πλανήτη είναι το πεντακάθαρο, φυσικό νερό των περιοχών τους.
Πηγή : http://grizosgatos.blogspot.com
Συμβάσεις στην "κόψη του ξυραφιού"
Η Λούκα Κατσέλη κομίζει σχέδιο σημείων για τη διασφάλιση των κλαδικών συμβάσεων και τους όρους σύναψης επιχειρησιακών συμβάσεων ειδικών συνθηκών με μισθούς κάτω από τις αντίστοιχες κλαδικές.
Το σχέδιο περιλαμβάνει τα εξής σημεία:
- Δυνατότητα επέκτασης των κλαδικών συμβάσεων
- Σύναψη επιχειρησιακών συμβάσεων ειδικών συνθηκών χωρίς να αναγράφεται ποσοστό μείωσης μισθών
- Η χρονική διάρκεια αυτών των συμβάσεων θα είναι 2 χρόνια.
- Θα συνυπογράφονται μεταξύ εργοδότη και επιχειρησιακού σωματείου και όπου δεν υπάρχει σωματείο θα συνυπογράφεται μεταξύ εργοδότη και κλαδικού συνδικάτου.
Πηγή: www.megatv.com
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)
