Χρονοντούλαπο:

Contact via email

Just the two of us........... Από το Blogger.
Δευτέρα, 6 Δεκεμβρίου 2010

PostHeaderIcon Η Άγνωστη Θεσσαλονίκη


Περίπου 2300 χρόνια πριν, ο Φίλιππος ο β’ πέτυχε μια μεγάλη νίκη επί των Θεσσαλών. Την ίδια χρονική περίοδο, η γυναίκα του η Ολυμπιάδα γέννησε μια κόρη. ‘Έτσι παίρνει το όνομα Θεσσαλονίκη (νίκη επί των Θεσσαλών). Πολύ αργότερα, ο βασιλιάς της Μακεδονίας Κάσσανδρος την παντρεύεται και δίνει το όνομά της στην πόλη που ιδρύει.

Γεννήθηκε, πορεύτηκε και παρέμεινε πόλη μέχρι και σήμερα. Μέσα στην μακρόχρονη πορεία της υπάρχουν και τα μελανά σημεία. Κατακτητές όπως Σαρακηνοί, Σελτζούκοι, Φράγκοι, Βενετοί, Γότθοι, Σέρβοι, Άβαροι, Ούννοι, Βούλγαροι, έχουν επιτεθεί στην πόλη προσπαθώντας να την κάνουν δική τους. Ισπανοί, Ρωμαίοι, Νορμανδοί, Άραβες πειρατές και Τούρκοι προκάλεσαν τεράστιες καταστροφές και την λεηλάτησαν. Οι επιρροές όλων αυτών που πέρασαν ως κυρίαρχοι δημιούργησαν έναν πολυπολιτισμικό χαρακτήρα που διατηρείται μέχρι και σήμερα. Στα χρόνια που πέρασαν, η Θεσσαλονίκη απέκτησε την δική της μυστική ιστορία που γεννήθηκε μέσα από θρύλους, μύθους και ιστορικά γεγονότα, που μαρτυρούν διηγήσεις που γνωρίζουν μόνο λίγοι.

Ο Πολιούχος φύλακας

26 Οκτωβρίου 305μ.χ. Ένας νεαρός Ρωμαίος αξιωματικός συλλαμβάνεται με την κατηγορία ότι είναι χριστιανός και διδάσκει την απαγορευμένη θρησκεία. Αποδέχεται την κατηγορία και πεθαίνει σαν μάρτυρας. Είναι μόλις 23 χρονών και ονομάζεται Δημήτριος. Άγιος…
160 χρόνια μετά, ένας έπαρχος με το όνομα Λεόντιος, προσεύχεται γονατισμένος πάνω από τις κατακόμβες παρακαλώντας τον Άγιο να τον θεραπεύσει. Αν και πάσχει από ανίατη ασθένεια, θεραπεύεται και χτίζει μια μεγαλόπρεπη βασιλική στην θέση του σημερινού ναού του Αγίου Δημητρίου.
25 Οκτωβρίου 1912. Ένας Συνταγματάρχης του ελληνικού πεζικού είναι επικεφαλής του στρατεύματος που φτάνει έξω από την πόλη στην περιοχή της Σίνδου. Οι εντολές είναι σαφείς. Να περιμένει τον βασιλιά Κωνσταντίνο και να τον συνοδεύσει καθώς θα μπαίνει θριαμβευτής στην πόλη. Ενώ περιμένει αγναντεύοντας τα κάστρα μια λάμψη του κινεί την περιέργεια. Κοιτάζοντας πιο προσεκτικά, αυτό που βλέπει τον κάνει να ειδοποιήσει αμέσως τους στρατιώτες που κάθονται γύρω του. 
«Εκεί στα κάστρα τον βλέπετε τον Άγιο Δημήτριο που πολεμάει τους Τούρκους?»
«Θαύμα!» Φωνάζουν οι στρατιώτες κοιτάζοντας τις μικρές λάμψεις πάνω στα τείχη.
«Θα τον αφήσουμε μόνο του τον Άγιο να πολεμάει?»Τους ρωτάει.
Με διαταγή του Συνταγματάρχη, αψηφούν τις εντολές και μπαίνουν στην πόλη. Αργότερα, ο ίδιος περνάει από στρατοδικείο, και με την κατάθεση των στρατιωτών ως μάρτυρες του οράματος, αθωώνεται. Η παράδοση της πόλης γίνεται στις 26 Οκτωβρίου και ο Άγιος θεωρείται προστάτης της. 

Το Επταπύργιο, ο Εμφύλιος και το τάβλι

Η οχύρωση της πόλης αποτελούνταν από τείχη με συνολικό μήκος περίπου 10 χιλιομέτρων και ύψους 15 μέτρων. Ανά διαστήματα υπήρχαν οχυρωματικοί πύργοι, και ένας από αυτούς είναι ο πύργος που ονομαζόταν Τζιντζερλί Κουλέ, δηλαδή αλυσιδένιος πύργος (γνωστός σήμερα ως πύργος Τριγωνίου). Σχεδιασμένος κατά τον θρύλο από έναν Βενετό αλχημιστή, οφείλει την ονομασία του στις λαξευμένες πλάκες που βρισκόταν ολόγυρά του σχηματίζοντας ένα δαχτυλίδι που προστάτευε τους ενοίκους του από κάθε μαγεία. Λίγο πιο πάνω, στην ακρόπολη, βρίσκεται το κάστρο του Γεντί Κουλέ, που σημαίνει Επτά Πύργοι ή αλλιώς Επταπύργιο, το ισχυρότερο οχυρωματικό κτιριακό συγκρότημα της πόλης και τελευταίο καταφύγιο σε περίπτωση επιδρομής. Μεταγενέστερες προσθήκες στο κυρίως κάστρο εξυπηρέτησαν την χρήση του ως φυλακή, από τις πιο φρικτές της Ελλάδας, και ως το 1989 ήταν ο τρόμος που βασίλευε πάνω από την πόλη. Πίσω από τους κρύους τοίχους του βασανίστηκαν και σκοτώθηκαν πολλοί βαρυποινίτες και θεωρούνταν ότι κάθε προσπάθεια δραπέτευσης θα ήταν άκαρπη. 
Την εποχή του εμφυλίου πολέμου, διαδραματίστηκε εκεί μια ιστορία που αφορά δυο συγκρατούμενους. Ο ένας από αυτούς, γνώστης ξυλογλυπτικής, για να περνάει τις ώρες του έφτιαχνε ένα τάβλι, δουλεύοντας ώρες ολόκληρες για να το τελειώσει. Ποτέ δεν γνώριζαν πότε θα έρθει η σειρά του καθενός να αντικρύσει το απόσπασμα. Είχε προχωρήσει αρκετά στην κατασκευή, αλλά ο χρόνος τον πρόλαβε και εκτελέστηκε ένα πρωινό. Το τάβλι πέρασε στα χέρια του συγκρατούμενού του, ο οποίος το έκρυψε σε μια σχισμή μέσα στο κελί του για να μην το πάρουν οι δεσμοφύλακες. Λίγες μέρες αργότερα, θέλησε να δει ξανά το μοναδικό ενθύμιο που είχε μείνει από τον φίλο του, αλλά με έκπληξη διαπίστωσε ότι το τάβλι τώρα ήταν σχεδόν τελειωμένο. Έντρομος το ξαναέκρυψε, αδυνατώντας να εξηγήσει τι είχε συμβεί. Δεν άντεξε παρά μόνο μια εβδομάδα, και όταν το ξαναπήρε στα χέρια του είδε πως ήταν ολοκληρωμένο. Ο ίδιος γλύτωσε το απόσπασμα, και μόλις αποφυλακίστηκε φρόντισε να θάψει το τάβλι εκεί που ήταν θαμμένος ο φίλος του.

Ο αόρατος δρόμος και οι Κήποι του Πασά

Κατηφορίζοντας την οδό Ακροπόλεως στην άνω πόλη, συναντάει κανείς ένα μικρό στενό πλακόστρωτο δρομάκι, την περιβόητη οδό Μαύρης Πέτρας, που αν το περπατήσεις νομίζεις πως τα σπίτια γέρνουν από πάνω σου καθώς περνάς, παρακολουθώντας το κάθε σου βήμα. Συνεχίζοντας φτάνεις σε ένα αδιέξοδο, όπου ο θρύλος λέει πως κάθε τρεις μέρες, στις 12 το βράδυ εμφανίζεται ένας χαμένος δρόμος που κάνείς δεν ξέρει που οδηγεί…ίσως…
Σχεδόν στους πρόποδες του λόφου που είναι κτισμένη η Άνω Πόλη, λίγο παρακάτω από την οδό Μαύρης Πέτρας βρίσκεται μια μικρή πευκόφυτη έκταση, γνωστή ως οι Κήποι του Πασά. Το μέρος αυτό ήταν το ησυχαστήριο του Σειφουλάχ Πασά και των Οθωμανών Τεκτόνων που ανήκαν στον στενό του κύκλο, ο οποίος έκτισε εκεί ένα περίεργο σύμπλεγμα πέτρινων κατασκευών, γεμάτων μυστικιστικά σύμβολα. Μεγάλο μέρος αυτού του περίεργου συμπλέγματος αποτελείται από πέτρες που σχηματίστηκαν από την πτώση κεραυνών στην άμμο, και είναι άγνωστο πώς ή από πού μεταφέρθηκαν εκεί. Το μέρος αυτό θεωρείται ενεργειακός τόπος, με διάφορες ανεξήγητες αναφορές για διάθεση ευφορίας ή χρονικά κενά, ενώ οι οπαδοί της ιερής γεωγραφίας το θεωρούν κομβικό γεωμαγνητικό σημείο. Λέγεται ότι κατά την διάρκεια των αποκρυφιστικών τελετών γινόντουσαν ανθρωποθυσίες.

Πηγή: Δαμιανός Φουρκιώτης – 18-24.gr

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Του καιρού...

Θεσσαλονίκη

BlogUp Us!

Follow by Email

Follow my blog with bloglovin